Ο ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ Ο ΠΑΚΝΑΝΑΣ (1753 - 1771) Ο εν Αθήναις αθλήσας ένδοξος νεομάρτυς του Χριστού ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ Ο ΠΑΚΝΑΝΑΣ (1753 - 1771) Ο εν Αθήναις αθλήσας ένδοξος νεομάρτυς του Χριστού ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Μέσα στη μακρόχρονη χριστιανική ιστορία της περιωνύμου και αγιοτόκου πόλεως των Αθηνών έζησαν αγιασμένες μορφές, οι οποίες διακρίθηκαν για το αγωνιστικό τους φρόνημα και την ακλόνητη πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό. Ακόμα και κατά τη σκοτεινή περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξαν φωτεινά παραδείγματα νεομαρτύρων που αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Χριστός ζει και βασιλεύει σε όλους τους αιώνες, ακόμα και σε εποχές που ασθένησε η πίστη και λιγόστεψε η ελπίδα. Ανάμεσα στους νεαρούς αθλητές της πίστεως που έζησαν και μαρτύρησαν μέσα στη ζοφώδη περίοδο της Τουρκοκρατίας, συγκαταλέγεται και ένας αγράμματος, αλλά ευσεβής Αθηναίος κηπουρός, ο Άγιος ένδοξος νεομάρτυς Μιχαήλ ο Πακνανάς ή και Μπακνανάς επονομαζόμενος, ο δι’ αποκεφαλισμού μαρτυρικώς τελειωθείς στους στύλους του Ολυμπίου Διός στις 9 Ιουλίου 1771.

 

Ο νεαρός και λαμπρός αυτός αθλητής της πίστεως, ο οποίος συναριθμήθη στην ευλογημένη χορεία των αθλοφόρων ομολογητών και μαρτύρων του ονόματος του Κυρίου, γεννήθηκε το 1753 στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην ιστορική συνοικία της Βλασσαρούς που βρίσκεται στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών. Οι γονείς του ήταν φτωχοί, αλλά ιδιαίτερα ευσεβείς, κατοικούσε δε σ’ ένα μικρό σπίτι επί της οδού Αστεροσκοπείου, το οποίο συνόρευε στη βόρεια πλευρά του με τον περίφημο βυζαντινό ναό των Αγίων Αποστόλων του Σολάκη που σώζεται μέχρι σήμερα στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Η μεγάλη ανέχεια των γονέων του δεν του έδωσε την ευκαιρία να μορφωθεί, γι’ αυτό και παρέμεινε αγράμματος. Ήταν όμως απλοϊκός στη συμπεριφορά του και διέθετε μεγάλη πίστη στον Ιησού Χριστό, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τους τακτικούς εκκλησιασμούς του στον ιστορικό Ιερό Ναό της Παναγίας Βλασσαρούς, ο οποίος χρονολογούνταν από τον 17ο αιώνα, αλλά δυστυχώς κατεδαφίσθηκε το 1937 κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Μάλιστα από τον ναό αυτό πήρε τη προσωνυμία «Βλασσαρού» η ομώνυμη ιστορική αθηναϊκή συνοικία, στην οποία κατοικούσε ο ευσεβής και ενάρετος Μιχαήλ. 

Όταν άρχισε ο Μιχαήλ να μεγαλώνει, ο πατέρας του, ο οποίος ονομαζόταν Αντώνιος, τον πήρε κοντά του στους κήπους, όπου εργαζόταν, για να τον βοηθά. Έτσι ο αγράμματος, αλλά ευσεβής Μιχαήλ έγινε κηπουρός. Είχε μάλιστα και ένα γαϊδουράκι, με το οποίο μετέφερε και πουλούσε διάφορα αγροτικά προϊόντα στα χωριά που βρίσκονταν γύρω από την Αθήνα. Μία ημέρα και ενώ επέστρεφε από τη συνηθισμένη του διαδρομή, σταμάτησε σε μία βρύση για να ξαποστάσει και να πιει νερό. Εκεί συνελήφθη από τους Τούρκους με την ανυπόστατη κατηγορία ότι δήθεν μετέφερε πυρίτιδα για να ενισχύσει τους υποκινούμενους από τους Ρώσους αρματωμένους Έλληνες στα γύρω χωριά και στη Σαλαμίνα και μάλιστα σε μία περίοδο που υπήρχε επαναστατικός αναβρασμός λόγω των Ορλωφικών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι σύμφωνα με τον συγγραφέα Δημήτριο Σισιλιάνο (1875-1974) και το βιβλίο του «Παλαιαί Αθήναι, 1205-1821», και ο ίδιος ο Μιχαήλ είχε λάβει μέρος στην εξέγερση των Ελλήνων κατά την περίοδο του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1768 -1774). 

Μετά τη σύλληψη του, τον οδήγησαν στη φυλακή χτυπώντάς τον, και επί τριάντα ημέρες τον πίεζαν να ασπασθεί τον μουσουλμανισμό, υποβάλλοντάς τον σε φρικτά βασανιστήρια. Μάλιστα τον φοβέριζαν ότι εάν δεν τουρκεύσει, τότε θα τον θανατώσουν. Όμως ο ευσεβής και πάναγνος στην ψυχή Μιχαήλ αγνόησε τις απειλές και τα δελεάσματα των λυσσαλέων Τούρκων και έμεινε σταθερός και ακλόνητος στην πίστη του Ιησού Χριστού, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη καρτερία και υπέρμετρο σθένος. Στη φυλακή ερχόταν και επισκεπτόταν τον Μιχαήλ ένας θεοσεβής χριστιανός, ονόματι Γεώργιος, ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε τη φυλάκισή του, στάθηκε αρωγός στις δύσκολες στιγμές του, εμψυχώνοντάς τον να συνεχίσει με το ίδιο θάρρος και την ίδια δύναμη τον αγώνα του για του Χριστού την πίστη την αγία. Βλέποντας οι βασανιστές το ακμαίο φρόνημα και την αδάμαστη πίστη του νεαρού Μιχαήλ, αποφάσισαν να τον βγάλουν από τη φυλακή, όπου είχε υποβληθεί σε βασανιστήρια επί τριάντα ημέρες, και να τον οδηγήσουν στον Βοεβόδα. Αυτός προσπάθησε με διάφορα δελεάσματα και κολακείες να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει και έτσι να αποφύγει τη θανατική καταδίκη. Ο θαρραλέος όμως Μιχαήλ έμεινε και πάλι σταθερός στην πίστη του, στους δε εκφοβισμούς και τις δελεαστικές προτάσεις απαντούσε με τη χαρακτηριστική φράση: «Δεν τουρκεύω». Βλέποντας ο Βοεβόδας την αμετάβλητη στάση του νεαρού αθλητού της πίστεως, τον έστειλε στον ονομαστό Καλοπασσιά από τα Ιωάννινα, ο οποίος τις ημέρες εκείνες βρισκόταν στην Αθήνα. Αυτός προσπάθησε άλλοτε με κολακείες και υποσχέσεις για πλούσια δώρα και πολλά χρήματα και άλλοτε με απειλές ότι θα τον βασανίσει και θα τον θανατώσει, να τον πείσει να γίνει μουσουλμάνος. Αλλά ο γενναίος αθλητής του Χριστού απαντούσε με την απλότητα και την ευγένεια της ψυχής του διαρκώς με δύο λέξεις που δεν ήταν άλλες από το: «Δεν τουρκεύω». Τότε ο Καλοπασσιάς απευθυνόμενος στον νεαρό Μιχαήλ, του πρότεινε να αρνηθεί τη χριστιανική του πίστη προσωρινά για να μπορέσει να γλυτώσει τη ζωή του και κατόπιν ας πάει σε άλλο τόπο και ας ασπασθεί εκεί και πάλι την πίστη του στον Χριστό. Όμως ο λαμπρός και καλλίνικος νεομάρτυς του Χριστού έμεινε σταθερός και ακλόνητος στην πίστη του, ενώ φώναζε ακατάπαυστα: «δεν τουρκεύω, δεν τουρκεύω». Βλέποντας ο Καλοπασσιάς την αλύγιστη πίστη του Μιχαήλ στον Ιησού Χριστό, δόθηκε η εντολή να οδηγηθεί στον κριτή για να τον δικάσει. Αυτός με τη σειρά του προσπάθησε με διάφορους τρόπους να τον προτρέψει να αλλαξοπιστήσει, αλλά και πάλι ο γενναίος ομολογητής της χριστιανικής πίστεως έλεγε διαρκώς τις λέξεις: «Δεν τουρκεύω». Τότε ο κριτής αποφάσισε τη δι’ αποκεφαλισμού θανάτωσή του. 

 

Κατά τη διάρκεια της μετάβασης του μάρτυρος στον τόπο της εκτέλεσης και παρόλο που ήταν δέσμιος και εξουθενωμένος από τα βασανιστήρια, πήγαινε με μεγάλη προθυμία και χαρά προς τον τόπο του μαρτυρίου, ενώ από τους χριστιανούς που έβρισκε στον δρόμο του, τους ζητούσε να τον συγχωρήσουν, ευχόταν δε ο Θεός να συγχωρήσει και αυτούς. Όταν έφτασε ο γενναίος Μιχαήλ στον τόπο της εκτέλεσης, γονάτισε και αφού προσευχήθηκε στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, έσκυψε την κεφαλή του γεμάτος χαρά και ανέμενε ήρεμος και γαλήνιος τον θάνατο, ο οποίος θα τον οδηγούσε στην αιώνια και αληθινή ζωή. Ο δήμιος χτύπησε με την ανάποδη πλευρά του σπαθιού τον λαιμό του μάρτυρος για να τον κάνει να δειλιάσει και έτσι να αρνηθεί τον Χριστό, έστω και την τελευταία στιγμή. Ο Μιχαήλ όμως του απάντησε: «Χτύπα για την πίστη». Στη συνέχεια ο δήμιος γύρισε το σπαθί από την κοφτερή του πλευρά και τον χτύπησε ελαφρά με την κόψη του σπαθιού για να τον κάνει να πονέσει και να αλλαξοπιστήσει. Αλλά και πάλι ο νεαρός αθλητής της πίστεως όχι μόνο δεν δείλιασε, αλλά απεναντίας φώναζε δυνατότερα προς τον δήμιο την ίδια φράση: «Χτύπα για την πίστη». Όμως η θαρραλέα αυτή στάση του Μιχαήλ εξαγρίωσε τον δήμιο σε τέτοιο βαθμό, ώστε επέφερε στη συνέχεια στον μάρτυρα ένα τόσο δυνατό χτύπημα, ώστε αποκόπηκε η τιμία κεφαλή του. Μ’ αυτό τον τρόπο ο δεκαοχτάχρονος Αθηναίος κηπουρός Μιχαήλ ο Πακνανάς έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου και προσχώρησε στη θριαμβεύουσα Εκκλησία για να δοξάζεται αιώνια ως γενναίος ομολογητής και ένδοξος μάρτυς του ονόματος του Κυρίου. Η δι’ αποκεφαλισμού μαρτυρική τελείωση του Αγίου ενδόξου νεομάρτυρος Μιχαήλ του Πακνανά έλαβε χώρα στους στύλους του Ολυμπίου Διός στις 9 Ιουλίου 1771, που είναι και η ημέρα εορτασμού της μνήμης του. Ενδεικτικό είναι ότι μέχρι σήμερα σε έναν από τους στύλους του αρχαίου ειδωλολατρικού ναού σώζεται εγχάρακτη επιγραφή που μαρτυρεί και επιβεβαιώνει τον αποκεφαλισμό του Αγίου, και γράφει το ακόλουθο: «1771 Ιουλίου 9, απεκεφαλίσθη ο Πακνανάς Μιχάλης…». 

 

Στις 4 Απριλίου 2003 ο Άγιος νεομάρτυς Μιχαήλ ο Πακνανάς ή και Μπακνανάς όπως ονομάζεται, ανακηρύχθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος προστάτης άγιος των διαιτολόγων και διατροφολόγων, αφού ως κηπουρός συνέστηνε μία διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά. Το όνομά του φέρει τιμητικά σήμερα κεντρικός αθηναϊκός δρόμος στην περιοχή του Ν. Κόσμου, καθώς και παρακείμενη στάση του τραμ. Η πανίερη μνήμη του ενδόξου αυτού Αθηναίου νεομάρτυρος τιμάται στην Αθήνα στους Ιερούς Ναούς Αναλήψεως Κυρίου Ν. Κόσμου και Αγίου Φιλίππου Βλασσαρούς, ενώ από το 2010 τελείται κατ’ έτος στη μνήμη του υπαίθρια Θεία Λειτουργία στον αρχαιολογικό χώρο των στύλων του Ολυμπίου Διός που αποτελεί και τον τόπο του ενδόξου μαρτυρίου του, με πρωτοβουλία του Αρχιμανδρίτου π. Μαξίμου Κάππα, Προϊσταμένου του ιστορικού Ιερού Ναού Αγίας Φωτεινής Ιλισσού. Αξιομνημόνευτη είναι και η ψηφιδωτή εικονογραφική παράσταση του Αγίου στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Δήμου Αγίας Παρασκευής Αττικής, αλλά και η ιστορηθείσα από τον αείμνηστο Φώτη Κόντογλου τοιχογραφία του ενδόξου Αθηναίου νεομάρτυρος στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης της οικογένειας Πεσμαζόγλου στην Κηφισιά Αττικής. Προς τιμήν του Αγίου έχουν ποιήσει ασματικές ακολουθίες ο αείμνηστος Μέγας Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Γεράσιμος Μοναχός ο Μικραγιαννανίτης, ο οποίος έχει ποιήσει και Παρακλητικό Κανόνα, αλλά και ο Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας Δρ. Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, ο οποίος έχει ποιήσει και Χαιρετιστήριους Οίκους στον Αθηναίο νεομάρτυρα του 18ου αιώνα. 

Ο Άγιος νεομάρτυς Μιχαήλ ο Αθηναίος κηπουρός, ο και Πακνανάς ή Μπακνανάς επονομαζόμενος, προβάλλει στη σημερινή εποχή μας ως φωταυγής αστέρας και οδοδείκτης στην πνευματική πορεία των Ελλήνων του 21ου αιώνα, αφού διδάσκει και παραδειγματίζει με το ακμαίο αγωνιστικό του φρόνημα και την ακλόνητη πίστη του στον Ιησού Χριστό, ενώ με τη δι’ αποκεφαλισμού μαρτυρική του τελείωση και με το τίμιο αίμα του συνέβαλε αποφασιστικά στην αναζωογόνηση της χλιαρής πίστεως των χριστιανών της εποχής του και στην αποφυγή του πνευματικού αποπροσανατολισμού του ελληνορθοδόξου Γένους μας στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος

Εκπαιδευτικός

Βιβλιογραφία 

* Αττάρτ Αθανασίου Α., Πρωτοπρεσβυτέρου, Ο Άγιος Φίλιππος Αθηνών και οι περί αυτόν κατεδαφισθέντες Ιεροί Ναοί και Ναΐσκοι από του 1ου αιώνος μ.Χ. έως και σήμερον, Αθήνα 2003.

* Μπούσια Χαραλάμπους Μ., Μιχαήλ νεομάρτυς ο Κηπουρός ή και Πακνανάς, Περιοδικό «Τόλμη», Τεύχος 21, Ιούλιος /Αύγουστος 2002.

* Νέον Μαρτυρολόγιον, Εκδοτικός Οίκος Αστήρ, Δ΄ Έκδοσις, Αθήναι 1993.

* Νικολάκη Φιλοθέου Μ., Αρχιμανδρίτου, Οι Άγιοι των Αθηνών, Εκδόσεις Σαΐτης, Αθήνα 2006.

* Τασούλα Μανουήλ, Αθηναίων Σεβάσματα - Ναοί της Αρχαίας Αγοράς και ξεχασμένα εκκλησάκια της Παλιάς Αθήνας, Εκδόσεις Ατραπός, Αθήνα 2003.

* Φερούση Δημήτρη, Μιχαήλ Μπακνανάς, Εκδόσεις Αστέρος, Αθήνα 2007.

Εικόνες 

[1] Ψηφιδωτή τοιχογραφία του Αγίου Μιχαήλ του Μπακνανά στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Δήμου Αγίας Παρασκευής Αττικής.

[2] Φορητή εικόνα του Αγίου Μιχαήλ του Μπακνανά στον Ιερό Ναό Αγίου Φιλίππου Βλασσαρούς Αθηνών. Ιστορήθηκε στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Στεφανίου Κορινθίας.

[3] Φορητή εικόνα του Αγίου Μιχαήλ του Μπακνανά στον Ιερό Ναό Αναλήψεως Κυρίου Ν. Κόσμου Αθηνών.

[4] Το σπίτι του Αγίου Μιχαήλ του Πακνανά στην ιστορική αθηναϊκή συνοικία της Βλασσαρούς, πριν την κατεδάφισή του.

[5] Το δεξιό κλίτος του Ιερού Ναού Αναλήψεως Κυρίου Ν. Κόσμου Αθηνών τιμάται επ’ ονόματι του Αγίου Μιχαήλ του Μπακνανά. Πλησίον του Ιερού Ναού υπάρχει κεντρικός δρόμος και στάση τραμ που φέρουν το όνομα του ενδόξου νεομάρτυρος των Αθηνών.

[6] Πάνω σε αυτόν τον στύλο του Ολυμπίου Διός χαράχθηκε η επιγραφή που σώζεται μέχρι σήμερα: «1771 Ιουλίου 9, απεκεφαλίσθη ο Πακνανάς Μιχάλης…»

[7] Φορητή εικόνα που απεικονίζει το μαρτύριο του Αγίου Μιχαήλ του Πακνανά. Φυλάσσεται στον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Ιλισσού Αθηνών, ο οποίος βρίσκεται πλησίον των στύλων του Ολυμπίου Διός, όπου έλαβε χώρα και το ένδοξο μαρτύριο του Αγίου. (www.romfea.gr)

[8] Ο Άγιος Μιχαήλ ο Μπακνανάς αποκεφαλίσθηκε στους στύλους του Ολυμπίου Διός στις 9 Ιουλίου 1771. Τοιχογραφία του Αγίου δια χειρός Φωτίου Κόντογλου στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης οικογένειας Πεσμαζόγλου στην Κηφισιά Αττικής. 

[9] Ο Άγιος Μιχαήλ ο Μπακνανάς τιμάται στον ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Φιλίππου Βλασσαρούς Αθηνών, ο οποίος βρίσκεται στην παλαιά αθηναϊκή συνοικία της Βλασσαρούς, όπου βρισκόταν και το σπίτι του Αγίου.

[10] Στον ιστορικό Ιερό Ναό της Παναγίας Βλασσαρούς εκκλησιαζόταν ο ευσεβής και ενάρετος Μιχαήλ ο Πακνανάς.

[11] Στον αρχαιολογικό χώρο των στύλων του Ολυμπίου Διός μαρτύρησε δι' αποκεφαλισμού στις 9 Ιουλίου 1771 ο Άγιος Μιχαήλ ο Πακνανάς.(www.romfea.gr)

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την απαραίτητη προϋπόθεση της αναφοράς του συγγραφέα και του ιστολογίου πρώτης δημοσίευσης (Σύνδεσμος Κληρικών Χίου)

Ἀπονομή ἐνδεικτικῶν στή Σχολή Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου «Μητροπολίτης Διονύσιος Μπαϊρακτάρης» /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Ἀπονομή ἐνδεικτικῶν στή Σχολή Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου «Μητροπολίτης Διονύσιος Μπαϊρακτάρης» /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Στό Ἱερό Παρεκκλήσιο Μεταμορφώσεως Χριστοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 26^ης Ἰουνίου2013, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου κ. Μᾶρκος, ὡς Πρόεδρος τῆς Σχολῆς τῆς Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου «Μητροπολίτης Διονύσιος Μπαϊρακτάρης», ἐπέδωκε 4 Ἀποφοιτήρια σέ ἀποφοίτους καί σέ 35 Ἐνδεικτικά στούς Μαθητές τῆς Σχολῆς, πού συμπληρώνει, ἐφέτος, 29 χρόνια ἀδιάκοπης λειτουργίας.

Ἡ ἐκδήλωση ξεκίνησε μέ μιά σύντομη ἀναφορά τοῦ Διευθυντῆ τῆς Σχολῆς κ. Δημητρίου Ζαννίκου στό ἔργο πού ἐπιτελεῖ ἡ Σχολή ὅλα αὐτά τά χρόνια τῆς λειτουργίας της, ἔκανε ἕνα σύντομο Ἀπολογισμό, περί τῆς ἐπιδόσεως τῶν Μαθητῶν, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἱκανοποιητική, τονίζοντας, ἰδιαίτερα, ὅτι σκοπός τῆς Σχολῆς εἶναι οἱ Μαθητές νά μάθουν καί νά ἀγαπήσουν τήν πατροπαράδοτον Βυζαντινήν Ἐκκλησιαστικήν Μουσικήν, ἀπευθυνόμενος δέ πρός τούς ἀποφοίτους, τόνισε ὅτι πρέπει διαρκῶς νά μελετοῦν τήν Βυζαντινή Μουσική ὑποσχόμενος ὅτι ὅλοι οἱ καθηγητές τους τους θά εἶναι πάντοτε κοντά τους, θά παρακολουθοῦν τήν ἐξέλιξή τους καί θά εἶναι ἀρωγοί καί συμπαραστάτες στό Ἱεροψαλτικό τους Λειτούργημα.

Ἀκολούθως, οἱ μαθητές καί οἱ μαθήτριες τῆς Σχολῆς χωρισμένοι σέ τρεῖς ὁμάδες (ἀνάλογα μέ τίς γνώσεις πού ἔχουν) ἐκτέλεσαν σέ παραλλαγή καί μέλος ἐκκλησιαστικούς ὕμνους.

Στή συνέχεια ὁ Σεβ. Μητροπολίτης, κατά τήν Ὁμιλίαν του, τόνισε τήν σημασία τῆς λειτουργίας καί ἀποδόσεως τῆς Σχολῆς, συνεχάρη τόσον τούς διδάσκοντες καί τούς διδασκόμενους, ὅσον καί τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν, τονίζοντας ἰδιαίτερα, ὅτι ἡ Σχολή αὐτή ἐπιτελεῖ ἀξιόλογον ἔργον, τούς προέτρεψε νά πηγαίνουν στά Ἱερά Ἀναλόγια τῶν Ἱ. Ναῶν νά παρακολουθοῦν τίς Ἱ. Ἀκολουθίες καί νά ἐξασκοῦνται ψάλλοντας ἐκκλησιαστικά μέλη, ἐζήτησε ἀπό ὅλους τούς παρόντες νά γνωρίσουν τό ἔργο τῆς Σχολῆς καί σέ ἄλλους καί νά τούς προσκαλέσουν γιά νά ἐγγραφοῦν κατά τή νέα ἐκκλησιαστική χρονιά καί νά παρακολουθοῦν τά Μαθήματα τῆς Σχολῆς.

Τέλος διά τήν ἐπί 29 ἔτη παρουσία τοῦ κ. Δημητρίου Ζαννίκου στή Σχολή Βυζαντινῆς Μουσικῆς Τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου «Μητροπολίτης Διονύσιος Μπαϊρακτάρης», τοῦ ἀπένειμε τόν χρυσόν Σταυρόν τοῦ Ἁγίου Ἰσιδώρου.

Ἡ ἐκδήλωσις ἔκλεισε μέ τήν ἀπονομή τῶν Ἀποφοιτηρίων καί Ἐνδεικτικῶν τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς.

Στήν Σχολή κατά τό παρελθόν ἔτος ἐδίδαξαν οἱ : Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος  ۠ Ἑρμηνεία Ὑμνογραφικῶν Κειμένων. Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Δημήτριος Κ. Γεόμελος ۠ Λειτουργική καί Τυπικόν. Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Μιχαήλ Β. Στεφανιῶρος ۠ Ὑμνολογία καί Ἀπαγγελία Ἀναγνωσμάτων. Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Γεώργιος Ἰ. Πουλιᾶς ۠ Ἱστορία Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς καί Μουσικολογία, καί οἱ : κ. Δημήτριος Ἐλ. Ζαννῖκος, Διπλωματοῦχος τοῦ Ἐθνικοῦ ᾨδείου Ἀθηνῶν καί Πρωτοψάλτης τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἰακώβου, πόλεως Χίου, καί κ. Δημήτριος Παν. Δημητρακόπουλος, Πρωτοψάλτης τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου τό μάθημα τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς.

Κοντά στο «Κέντρο υποδοχής και αλληλεγγύης» του Δήμου Αθηναίων, η Ιματιοθήκη της Αγάπης. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Κοντά στο «Κέντρο υποδοχής και αλληλεγγύης» του Δήμου Αθηναίων, η Ιματιοθήκη της Αγάπης. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

140 δέματα γενικού ιματισμού , συσκευάστηκαν με ιδιαίτερη φροντίδα από τις εθελόντριες και τους πατέρες με παραλήπτη τους άστεγους αδελφούς μας στην Αθήνα. Η μεταφορά των δεμάτων για ακόμη μια φορά έγινε δωρεάν από μεταφορική εταιρία του νησιού μας. Οι ανάγκες πολλές, ο πόνος και τα βάσανα των αδελφών ακόμη περισσότερα και η ακριτική Χίος δια μέσω της Ιματιοθήκης της Αγάπης, με τις όποιες δυνατότητες προσπαθεί να σταθεί στο πλευρό του καθενός που έχει ανάγκη...αγάπης.

Δυο αγγελούδια βαπτίστηκαν με την βοήθεια της Ιματιοθήκης της Αγάπης της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Δυο αγγελούδια βαπτίστηκαν με την βοήθεια της Ιματιοθήκης της Αγάπης της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Την Τρίτη 2 Ιουλίου 2013, στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου Κλειδούς, βαπτίστηκαν η Ιωάννα και ο Παναγιώτης. Για ακόμη μια φορά, η «οικογένεια» της Ιματιοθήκης, αξιοποιώντας τις προσφορές σας, τέλεσε και αυτό το Ιερό Μυστήριο.
Ανοίγει η αγκαλιά της Ιματιοθήκης μας, ακόμη περισσότερο αφού είναι η πέμπτη βάπτιση που τελείται.

Να ζήσουν οι νεοφώτιστοι, καλοί χριστιανοί!

 

Προκήρυξις κενών οργανικών θέσεων τακτικών Διακόνων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Προκήρυξις κενών οργανικών θέσεων τακτικών Διακόνων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Π Ρ Ο Κ Η Ρ Υ Ξ Ι Σ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τάς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 37, παρ. 2, τοῦ Ν. 590/1977, «Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» καί τῶν ἄρθρων 4, 5 καί 6 παρ. 1, β τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 230/2012 Κανονισμοῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου «Περί Ἐφημερίων καί Διακόνων», προκειμένου νά πληρώσωμεν τάς κενάς ὀργανικάς θέσεις τακτικῶν Διακόνων τῶν Ἱερῶν Ναῶν

Ἁγ. Γεωργίου Βροντάδου

καί Ἁγ. Εὐστρατίου Θυμιανῶν

καλοῦμεν τούς βουλομένους καί ἔχοντας τά κανονικά καί νόμιμα προσόντα, ὅπως ἐντός μηνός ἀπό τῆς δημοσιεύσεως τῆς παρούσης ὑποβάλωσιν ἡμῖν τά ἀπαιτούμενα δικαιολογητικά διά τήν κατάληψιν τῶν ἀνωτέρω κενῶν θέσεων.

Ἐν Χίῳ τῇ 28ῃ Ἰουνίου 2013

Ὁ Μητροπολίτης

+ Ὁ Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν ΜΑΡΚΟΣ

Στιγμιότυπα από τον Αρχιερατικό Εσπερινό του Αποστόλου Παύλου στις Οιινούσσες ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Στιγμιότυπα από τον Αρχιερατικό Εσπερινό του Αποστόλου Παύλου στις Οιινούσσες  ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ  Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ  ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον Αρχιερατικό Εσπερινό του Αποστόλου Παύλου  στις Οινούσσες (Πλατεία Ναυτοσύνης) και τη βράβευση μαθητών.

 

Το φωτογραφικό υλικό απέστειλε η κ. Μίτσα Ανταράκη.

30 Ἰουνίου 2013 - Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

30 Ἰουνίου 2013 - Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός 22

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων

30 Ἰουνίου 2013

(Ἑβρ. ια΄ 33 – ιβ΄2 )

 

«Δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα...»

Οἱ Ἅγιοι Πάντες, δηλαδή ὅλοι οἱ ἅγιοι, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀπό τούς Ἀποστόλους μέχρι σήμερα καί μέχρι τή συντέλεια τῶν αἰώνων, ἀποτελοῦν τήν καρποφορία τοῦ Παρακλήτου, πού ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἐνοικεῖ καί ἐνεργεῖ μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Τίποτε ἄλλο δέν ἀποδεικνύει τόσο τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Ἐκκλησία ὅσο ἡ ζωή τῶν Ἁγίων۠ ἡ ἄσκηση, ἡ μαρτυρία καί ἡ ἄθληση τῶν πιστῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, πού σήμερα τιμοῦμε τή μνήμη τους.
Ὁ ἀγώνας πού κατώρθωσαν οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ εἶναι κοινός γιά ὅλους τούς πιστούς. Ὄλοι οἱ χριστιανοί εἴμαστε καλεσμένοι νά ἀγωνιστοῦμε γιά νά ἐπιτύχουμε τόν ἁγιασμό μας. Ὁ ἁγιασμός τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἁγιωσύνη συνιστᾶ τό σκοπό τῆς χριστιανικῆς μας κλήσης.

Σ’ αὐτό τόν ἀγώνα δέν εἴμαστε μόνοι. Οἱ Ἅγιοι σχηματίζουν, ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, λόγῳ τοῦ πλήθους, ἕνα ὁλόκληρο σύννεφο, τό «νέφος τῶν μαρτύρων», πού μᾶς περιβάλλει τριγύρω. Οἱ Ἅγιοι μᾶς σκεπάζουν μέ τή χάρη πού ἔλαβαν. Μᾶς ἐμπνέουν μέ τό παράδειγμά τους. Μᾶς ἐνισχύουν μέ τίς πρεσβεῖες τους πρός τόν ἀγωνοθέτη Κύριο. Ἔτσι οἱ χριστιανοί δέν εἴμαστε μόνοι. Οὔτε καί άγωνιζόμαστε ἀτομικά. Ἀνήκουμε στήν Ἐκκλησία. Εἴμαστε μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Ἐμπνεόμαστε ἀπό τό παράδειγμα τῶν Ἁγίων. Ἐνισχυόμαστε ἀπό τήν παρουσία, τήν ἀγάπη καί τή βοήθεια τῶν ἀδελφῶν μας. Ἡ «μνήμη τῶν προηθληκότων», κατά τό Μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου, γίνεται ἀφορμή καί γιά τή δική μας ἄθληση καί ἐτοιμασία.

Ὁ ἀγώνας γιά τόν Ἁγιασμό μας εἶναι τραχύς. Εἶναι ὄμορφος ἀλλά καί δύσκολος. Καί γιά νά ἀντέξουμε στίς δυσκολίες του, χρειάζεται νά εἴμαστε ὁπλισμένοι μέ τό ἐφόδιο τῆς ὑπομονῆς. «Δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγώνα», συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Ἡ ὑπομονή εἶναι γέννημα ζωντανῆς πίστης καί καρπός ἀταλάντευτης ἐλπίδας στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ὑπομένοντας μέχρι τέλους τούς κόπους τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, τούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις τοῦ κόσμου, γιά τίς ὁποῖες μᾶς προειδοποίησε ὁ Κύριός μας καί οἱ Ἀπόστολοί Του μποροῦμε νά ἐλπίζουμε πώς θά σωθοῦμε, ἀφοῦ «ὁ στέφανος ἔσται τοῖς ὑπομένουσι» (Ζαχ. 6,14).

Ὅποιος ἀγωνίζεται ὀφείλει νά προσβλέπει σταθερά στό σκοπό τοῦ ἀγώνα πού διεξάγει. Νά μή χάνει ποτέ ἀπό τά μάτια του τό ἰδανικό γιά τό ὁποῖο παλεύει. Τό ἴδιο συνιστᾶ ὁ Παῦλος νά κάνουμε κι ἐμεῖς οἱ χριστιανοί. Ν’ἀγωνιζόμαστε προσηλωμένοι στό πρόσωπο τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς πίστεώς μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἀγωνοθέτης μας. Ἡ ἕνωσή μας μέ τόν Ἰησοῦ εἶναι ὁ σκοπός τοῦ ἀγώνα. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ ἀνεξάντλητη πηγή δυνάμεως καί ὑπομονῆς στόν ἀγώνα πού κάνουμε. Χωρίς, λοιπόν, αὐτή τή σταθερή προσήλωση στό θεϊκό Του πρόσωπο, χωρίς μιά στενή, προσωπική σχέση μαζί Του, ἡ χριστιανική μας ζωή χάνει τό νόημα της, καί ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νά παρεκκλίνουμε ἀπό τόν ἀληθινό προορισμό μας. Προσοχή! Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός μᾶς προειδοποιεῖ: «Κανείς πού βάζει τό χέρι στό ἀλέτρι καί κοιτάζει πρός τά πίσω, δέν εἶναι κατάλληλος γιά τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ»(Λουκ. 9,62).

Ἡ Ἁγιότητα δέν εἶναι ἕνα ἰδανικό γιά ὁρισμένους μόνο. Εἶναι ἰδανικό ὅλων μας. Ὅλων τῶν χριστιανῶν. Οὔτε πάλι εἶναι ἕνα ἰδανικό πού ἄνθησε σέ κάποιες παλιές καλές ἐποχές καί σήμερα – στή δική μας ἐποχή – εἶναι ξεπερασμένο καί ἀνεφάρμοστο. Ἡ Ἁγιότητα ὡς πόθος τελειότητας εἶναι τό πιό βαθύ αἴτημα τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, καί γι’αὐτό ἕνα ἰδανικό πάντοτε ζωντανό κάι πάντοτε ἐπίκαιρο. Εἶναι τό πλήρωμα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Εἶναι ἡ ζῶσα κοινωνία τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἀληθινό Θεό καί Πατέρα μας. Εἶναι ἡ διαμόρφωση τοῦ πλέον ὁλοκληρωμένου ἀνθρώπου, τοῦ καταρτισμένου, καθώς λέγει ὁ Ἀπόστολος, «πρός πᾶν ἔργον ἀγαθόν» (Β΄ Τιμ. 3, 17).

Τό ἴδιο ἰδανικό μᾶς καλοῦν οἱ Ἅγιοι νά πραγματοποιήσουμε κι ἐμεῖς, οἱ σημερινοί χριστιανοί. Εἶναι ἡ πιό ἐπιτακτική ἀνάγκη τῶν καιρῶν μας. Ἄν κάτι λείπει ἀπό τήν ἐποχή μας – καί ἡ ἔλλειψή του εἶναι ἰδιαίτερα αἰσθητή - , αὐτό εἶναι ἡ ἁγιότητα. Ἡ ἐποχή μας χρειάζεται ἁγίους καί εἶναι δικό μας χρέος νά τούς προσφέρουμε. Αὐτό θά ἀποδεικνύει πώς ὁ Χριστός ζεῖ καί σήμερα. Ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐξακολουθεῖ νά παραμένει στήν Ἐκκλησία. Ὅτι τό Εὐαγγέλιο εἶναι ζωή ἀληθινή καί ὄχι παρελθοντολογία. ΑΜΗΝ!