ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

(Σκλαβιά, 24 Αυγούστου 2013)

 

<<Ως δ΄αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών>>.

 

          Σεβασμιώτατε πάτερ και Δέσποτα, Αγαπητοί Αδελφοί,

 

Χρέος ιερό και μνήμη νοσταλγική μας οδηγούν στον φιλόξενο τούτο χώρο των θερινών κατασκηνώσεων του Τμήματος Χίου της Πανελληνίου Ενώσεως Γονέων <<Η Χριστιανική Αγωγή>>, όπου η αγάπη και ο κατά Θεόν ζήλος ευλαβών αδελφών ανήγειραν τον απέρριτο μα περικαλλή Ναό του Αγίου Ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού, του οποίου τη μνήμη σήμερα επιτελούμε.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που γεννήθηκε το 1714, υπήρξε ο μεγαλύτερος φωτιστής του ελληνικού Γένους στους χρόνους της λεγόμενης περιόδου του Διαφωτισμού. Κινούμενος από τα ιερά αισθήματα που πηγάζει το χρέος έναντι της Εκκλησίας και της πατρίδας, έννοιες απόλυτα συνυφασμένες και σφιχταγκαλιασμένες, άρρηκτα συνδεδεμένες με τον αγώνα των Ελλήνων στα χρόνια του υπόδουλου Γένους, διήνυσε βίο ασκητικό αλλά και παράλληλα ιεραποστολικό, εν τέλει δε μαρτυρικό. Πόσα και πόσα έπραξε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για τους Χριστιανούς, για τους Έλληνες Χριστιανούς ! Και πόσα υπέστη ένεκα τούτων !

Καταρχήν υπήρξε ενάρετος Μοναχός. Ολόκληρη η ζωή του διαπνέετο από το άρωμα της Ορθόδοξης βιοτής. Υπήρξε λαμπρός ιεραπόστολος. Δεν θα ήταν υπερβολή να τον συγκρίνουμε, ως Ιεραπόστολο, ακόμη και με τον Απόστολο Παύλο. Ο ίδιος πραγματοποίησε τέσσερις περιοδείες, καλύπτοντας εκτάσεις και πληθυσμό που σήμερα διακρίνεται σε πέντε κράτη: Ελλάδα, Τουρκία, Αλβανία, Βουλγαρία, πρώην Γιουγκοσλαβία. Υπήρξε αποστολικός Ιεροκήρυκας και Διδάσκαλος, πρότυπο των Ιεροκηρύκων. Πελοπόννησος, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Ήπειρος, Ιόνιο, Μακεδονία, Βόρειος Ήπειρος, Θράκη, Αιγαίο, υπήρξαν σταθμοί του κηρύγματος του πατρό- Κοσμά. Ο λόγος του σωτήριος. Η αλήθεια του Ευαγγελίου να καταστεί γνωστή, να γίνει κτήμα ακόμη και στον πιο απλό, τον πιο αμόρφωτο (κατά κόσμον), τον πιο απόμακρο χριστιανό. Πάντοτε ανέφερε ότι τέσσερα είναι τα αναγκαία που οδηγούν στη σωτηρία: Εξομολόγηση, Αγάπη, Εκκλησιασμός, Ελεημοσύνη. Υπήρξε φωτιστής του υπόδουλου Γένους. Στον αντίποδα εκείνων που μιλούσαν αλλού για την θύραθεν, την κοσμική παιδεία και τη σχέση της με την απελευθέρωση του υπόδουλου Γένους, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μίλησε για την μόρφωση του ανθρώπου που προέρχεται από την χριστιανική παιδεία, ως επάξιος συνεχιστής του έργου των Τριών Ιεραρχών και των Πατέρων της Εκκλησίας μας οι οποίοι μιλούσαν για μόρφωση και παιδεία που, όμως, επίκεντρό της έχει τον Χριστό, την Ορθοδοξία, όχι το άθεο πνεύμα της δύσης που στηριζόταν στην αδυναμία της στείρας γνώσης και μόνον. Και επαληθεύθηκε πλήρως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός σε όσα έλεγε και δίδασκε. Διότι τα γεγονότα που επακολούθησαν απέδειξαν ότι ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός στηριζόταν στην αθεΐα και μοναδικό δίδαγμα είχε την γνώση. Όμως, κατά τον Μέγα Βασίλειο <<γνώσις άνευ αρετής κοσμουμένη, πανουργία εστί>>. Η γνώση που δεν έχει λουστεί μέσα στο φως του Χριστού, καταντά πανάκεια, στείρα γνώση, ενίοτε δε καταστρεπτική για έθνη και πολιτισμούς. Κανένας άλλος διδάσκαλος της σύγχρονης, νεοελληνικής ιστορίας δεν προσέφερε στο Γένος μας όσα ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Τα δημοτικά σχολεία που ίδρυσε εκατοντάδες, τα γυμνάσια δεκάδες, οι Ναοί που ανήγειρε, επίσης δεκάδες. Όλα ανιδιοτελώς, όλα προς δόξαν Χριστού, όλα για τη σωτηρία των ανθρώπων, των συνανθρώπων του. Έτσι έβλεπε και έτσι λειτουργούσε ο πατρό- Κοσμάς στην ιερή του αυτή διακονία. Υπήρξε λαμπρός Προφήτης. Κανένας άλλος Πατέρας της Εκκλησίας μας στους σύγχρονους καιρούς δεν έδωσε τόσα σημεία (προφητείες) όσα ο Άγιος Κοσμάς. Επαληθεύτηκε τριάντα, πενήντα, εκατό, εκατόν πενήντα χρόνια μετά την προς Κύριον μαρτυρική του εκδημία, επαληθεύεται και στις ημέρες μας με όσα συμβαίνουν. Εάν αναζητήσει κάποιος τις προφητείες του και τις μελετήσει θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Τέλος δε, υπήρξε ένδοξος Ιερομάρτυρας. Κι αν ο ίδιος, ιεραποστολικά κινούμενος, κατόρθωσε πολλά για τη μεταστροφή του αγνοούντος τις Ευαγγελικές αλήθειες λαού, με το μαρτύριο του -υπέρ πίστεως αλλά και πατρίδος- πέτυχε περισσότερα. Δεν δειλίασε στιγμή, δεν λιποψύχησε, δεν εγκατέλειψε τον αγώνα του, αν και θα μπορούσε. Η ιερή του αποστολή επισφραγίστηκε με τον στέφανο του μαρτυρίου στις 24 Αυγούστου του έτους 1779, όταν οι τύραννοι τον οδήγησαν στην αγχόνη, κοντά στο χωριό Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου.

Αναρίθμητα όσα μπορεί κανείς να πει για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Στεκόμαστε σε λίγα: Ο ίδιος, ακτινοβόλησε από όπου πέρασε την αγάπη του, μέσα από έργα ευποιίας και αρετής. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αποστόλου των Εθνών, Παύλου, ο οποίος προέτρεπε τον μαθητή του Τίτο <<Μανθανέτωσαν και οι ημέτεροι καλών έργων προίστασθαι εις τας αναγκαίας χρείας ίνα μη ώσιν άκαρποι>>(Τιτ. Γ΄, 14). Ο Άγιος Κοσμάς είχε σπλάχνα πατρικά. Πονούσε, συνέπασχε με τον λαό του Κυρίου που βρισκόταν σε καθημερινό μαρτύριο υπό τυραννικό καθεστώς. Αισθανόταν τις ανάγκες των χριστιανών, ηθικές και υλικές και με τον λόγο του Θεού συγκινούσε, καλώντας σε σωτηρία, αλλά και σε φιλανθρωπία υπέρ εκείνων που στερούνταν βασικές ανάγκες της ζωής. Προκαλούσε τη συμπάθεια αλλά και διήγειρε τα φιλάνθρωπα αισθήματα, με την δύναμη της θείας χάριτος, ωθώντας τον λαό σε έργα κοινής ωφελείας.

Πρώτο χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στα παλάτια των Τούρκων πασσάδων υπηρετούσαν νεαρές χριστιανές γυναίκες οι οποίες γαλουχούσαν τα παιδιά των τυράννων και κινδύνευαν να παρασυρθούν στη διαφθορά και να χαθούν. Ό Άγιος Κοσμάς κατόρθωσε να πείσει πολλούς Τούρκους να απομακρύνουν τις γυναίκες αυτές λέγοντάς τους ότι, λόγω της ακολασίας, θα επισύρουν την οργή του Ουρανού και η φυλή τους θα εξαλειφθεί από προσώπου γης. ‘Έτσι, κατά τον ιστορικό Ζώτο Μολοττό, συγγραφέα του λεξικού των Αγίων Πάντων, κατόπιν ενεργειών του Αγίου Κοσμά σώθηκαν περί τις 1.500 χριστιανές γυναίκες από την ακολασία και απελευθερώθηκαν.

Δεύτερο παράδειγμα: Στα περισσότερα χωριά Ηπείρου, Μακεδονίας και Αλβανίας δεν υπήρχαν κολυμβήθρες, με αποτέλεσμα η βάπτιση των νηπίων να γίνεται εσφαλμένα. Ό Άγιος έφριξε για την σοβαρή αυτή ατέλεια και έπεισε τους πλουσίους ομογενείς της Κωνσταντινούπολης και των Ιωαννίνων να κατασκευάσουν με δαπάνες τους κολυμβήθρες. Έτσι, 4.000 κολυμβήθρες κατασκευάστηκαν και εστάλησαν σε όλες τις ενορίες των χωριών που δεν είχαν.

Τρίτο παράδειγμα: Χιλιάδες ορφανά περιφέρονταν στους δρόμους, νηστικά, γυμνά, άπλυτα, ρακένδυτα. Οι γονείς τους είχαν σκοτωθεί από τους τυράννους. Ό Άγιος, σε όλα του τα κηρύγματα έκανε λόγο για υιοθεσία των παιδιών αυτών, ιδιαιτέρως από γονείς που στερούντο τέκνων. Πολλοί τον άκουσαν και σώθηκαν εκατοντάδες ορφανά από την πείνα αλλά και την εκμετάλλευση.

Τέταρτο παράδειγμα: Περιερχόμενος ο Άγιος Κοσμάς τα χωριά της υπαίθρου διαπίστωνε ότι οι γνωρίζοντες γράμματα, γραφή, ανάγνωση και αριθμητική ήσαν ελάχιστοι. Μιλά με μεγάλη θέρμη προς τον λαό για την αξία των γραμμάτων, την αναγκαιότητα της Χριστιανικής παιδείας και ανατροφής της νέας γενιάς, η οποία αργότερα δημιούργησε το θαύμα της επανάστασης του 1821. Ένα θαύμα που όσο κι αν επιχειρούν κάποιοι να αποδώσουν στη σοφία και την κοσμική μόρφωση αδυνατούν να αποτυπώσουν την ιστορική αλήθεια η οποία διακηρύσσει στους αιώνες, μαζί με τον πατρό-Κοσμά ότι όλα έγιναν <<πρώτα για του Χριστού την πίστη την Αγία κι έπειτα για της πατρίδος την ελευθερία>>. <<Ανοίξατε σχολεία- κήρυττε ο Άγιος-να σπουδάζετε και εσείς, αδελφοί μου, να μανθάνετε γράμματα, όσον μπορείτε. Και αν δεν εμάθατε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας να μανθάνουν τα Ελληνικά, διότι και η Εκκλησία μας είναι εις την Ελληνικήν. Και αν δεν σπουδάσεις τα Ελληνικά, αδελφέ μου, δεν μπορείς να καταλάβεις εκείνα που ομολογεί η Εκκλησία μας. Καλύτερον, αδελφέ μου, να έχεις Ελληνικόν σχολείον εις την χώραν σου, παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια, και ωσάν μάθει το παιδί σου γράμματα, τότε λέγεται άνθρωπος. Το σχολείον ανοίγει τας εκκλησίας, το σχολείον ανοίγει τα Μοναστήρια>>.  Με τις ενέργειες του Αγίου κτίστηκαν 210 Ελληνικά σχολεία (δηλαδή Γυμνάσια) και 1.100 Δημοτικά άρχισαν να λειτουργούν, στα οποία μάθαιναν ανάγνωση και γραφή. Ποιος άλλος φώτισε, βοήθησε, μόρφωσε τόσο τους υπόδουλους Έλληνες όσο ο Άγιος Κοσμάς ? Επάξια έχει χαρακτηριστεί Ισαπόστολος και Διδάσκαλος του Γένους μας.  Θα ρωτήσει κάποιος: <<Και που έβρισκε ο Άγιος τα χρήματα να τα κάνει όλα αυτά ?>>. Αυτός ο ίδιος χρήματα δεν είχε. Ήταν υλικά φτωχός, ακτήμων όπως ο Χριστός. <<Εγώ, αδελφοί μου, -έλεγε-με την χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού του Εσταυρωμένου και Θεού δεν έχω μήτε σακούλα, μήτε σπίτι, μήτε κασσέλα, μήτε άλλο ράσο από αυτό που φορώ, αλλ΄ακόμη παρακαλώ τον Κύριο μου μέχρι τέλους της ζωής μου να με αξιώσει να μην αποκτήσω σακούλα, διότι ωσάν κάμω αρχήν να παίρνω άσπρα (δηλαδή χρήματα) ευθύς έχασα τους αδελφούς μου και δεν ημπορώ και τα δύο, ή τον Θεόν ή τον διάβολον>>. Πώς, λοιπόν, κατόρθωσε να φτιάξει σχολεία ? Ό Άγιος Κοσμάς, κατά τις περιοδείες του, έβλεπε ότι οι γυναίκες των εύπορων οικογενειών αγαπούσαν την πολυτέλεια και τους στολισμούς με ακριβά δακτυλίδια, βραχιόλια, σκουλαρίκια, καδένες από χρυσές λίρες και φλουριά, κ.α. Στολισμός ματαιότητας. Από αυτά, με την πειθώ του κηρύγματος, μα πάνω από όλα τη χάρη του Θεού, κατόρθωσε να τις πείσει να τα διαθέσουν για αυτό τον ιερό σκοπό. Από τον θησαυρό αυτό κτίστηκαν τα 210 σχολεία και σιτίστηκαν χιλιάδες παιδιά.

Θα περατώσουμε τον σύντομο λόγο μας, με ένα πέμπτο παράδειγμα, επίκαιρο σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Σήμερα που, άθεοι, υλιστές και ξενοκίνητοι πολιτικοί επιχειρούν να καταργήσουν την θεοίδρυτη αργία της Κυριακής ημέρας, ο Άγιος Κοσμάς έρχεται να δώσει την απάντηση που πρέπει και που διεκήρυξε πρώτα εκείνος πριν από δυόμιση αιώνες. Με την πύρινη διδασκαλία του κατόρθωσε να καταργήσει τα παζάρια της Κυριακής και να μεταφέρει τη δραστηριότητα αυτή την ημέρα του Σαββάτου. Για τούτο και τον μίσησαν θανάσιμα οι Εβραίοι. Δίδαξε όσο κανένας άλλος την αξία της Κυριακής και καυτηρίασε όσους βεβηλώνουν την ημέρα αυτή. <<Εκείνο το κέρδος οπού γίνεται την Κυριακήν είναι αφορισμένο και κατηραμένο και βάζετε φωτιά στο σπίτι σας και όχι ευλογία. Την φυλάγετε την Κυριακήν ? Αν είστε χριστιανοί, να την φυλάγετε>> διεκήρυττε. Ασφαλώς συνιστούσε την εργασία. Ήθελε όλοι οι χριστιανοί να αγαπούν την εργασία, να καλλιεργούν εντατικά τη γη, ιδίως να φυτεύουν δέντρα. <<Όσοι δεν αγαπούν τα δέντρα και τα φυτά θα ζουν φτωχικά>> έλεγε. Και με τη δική του συμβολή, δεκάδες χιλιάδες άγρια δέντρα μπολιάστηκαν και έγιναν καρποφόρα.

 

Σεβασμιώτατε,

Αυτός ήταν, επιγραμματικά, ο Άγιος Ιερομάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός, του οποίου τη μνήμη εορτάζουμε.

Δεηθείτε, η μορφή και το έργο του λαμπρού αυτού αγωνιστή του Χριστού μας, της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, να εμπνεύσει σήμερα τους συνέλληνες, τώρα που το παράδειγμά του είναι άξιο μίμησης όσο ποτέ άλλοτε. Μέσα στην κρίση των αξιών και των Αρχών που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος, η μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού έρχεται να δείξει τον ορθό δρόμο για τη σωτηρία μας, ως έθνους, ως λαού, ως ψυχών που ελπίζουν και θαρρεύουν έχοντας πίστη στον Κύριο της δόξης. Και που γνωρίζουν ότι, της όποιας οικονομικής ή κοινωνικής κρίσης προηγείται η ηθική.

Εύχεσθε ! –

 

Γεώργιος  Φωτ.  Παπαδόπουλος

Κήρυξ  του  θείου  λόγου

 

            

Πηγές- Βοηθήματα:

(+) Επισκόπου Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου- Μητροπολίτου Φλωρίνης

<<Ο  ΑΓΙΟΣ  ΚΟΣΜΑΣ  Ο  ΑΙΤΩΛΟΣ>>

Έκδοση (Λ΄-30^η) Ιεραποστολικής Αδελφότητος <<ΣΤΑΥΡΟΣ>>, Αθήνα 2010

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ ΤΟΝ Κ.Γ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΟΜΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

25 Αὐγούστου 2013 - Κυριακή Θ' /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

25 Αὐγούστου 2013 - Κυριακή Θ' /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός 30

Κυριακή Θ΄

25 Αὐγούστου 2013

(Α΄ Κορ.. γ΄, 9 - 17)

«Ἕκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ»

Κτίζουν σήμερα οἱ ἄνθρωποι. Οἰκοδομοῦν σπίτια, καταστήματα, ἐργοστάσια. Ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα βρίσκεται σέ ἕναν οἰκοδομικό ὀργασμό. Ὅλη ὅμως αὐτή ἡ προσπάθεια θά ἀποδειχθῆ μάταιη, ἄν οἱ ἄνθρωποι δέν μάθουν πρῶτα νά οἰκοδομοῦν τή ζωή τους. Γι’αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, καλεῖ σήμερα τούς οἰκοδόμους τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ νά προσέξουν ἰδιαίτερα τό κτίσιμο τῆς ζωῆς. Καί σάν «σοφός ἀρχιτέκτων», στό σημερινό ἀνάγνωσμα, δίνει τίς προδιαγραφές γιά ἕνα ἔργο πνευματικῆς οἰκοδομήσεως τῆς ζωῆς.

Ὅπως καί σέ κάθε οἰκοδόμημα, ἔτσι καί στό οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς χρειάζονται γερά θεμέλια.

Στίς πάσης φύσεως οἰκοδομές, θεμέλιο εἶναι ἕνας γερός βράχος ἤ σταθερά καί ἀμετακίνητα ἀγκωνάρια. Ἐπάνω σ’αὐτά στηρίζεται συνήθως ὁλόκληρο τό οἰκοδόμημα.

Τό θεμέλιο ὅμως τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τονίζει σήμερα ὁ Ἀπόστολος. Αὐτός εἶναι τό θεμέλιο τῆς ζωῆς καί τῆς εὐτυχίας κάθε ἀνθρώπου. Τό θεμέλιο τῆς χαρᾶς καί τῆς ἐλπίδας του. Τόν Κύριο Ἰησοῦ δέν Τόν ἀνεγνώρισαν καί δέν Τόν ἀναγνωρίζουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σάν θεμέλιο τῆς ζωῆς. Παρ’ ὅλη ὅμως αὐτή τήν ἀντίδρασι καί τήν πολεμική ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Θεός τελικά ἀνέδειξε τόν Κύριο μοναδικό θεμέλιο τῆς ζωῆς καί τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος. Ἔτσι ἐφαρμόσθηκε καί ἡ προφητεία τοῦ Δαβίδ γιά τόν Ἰησοῦ. «Ἡ πέτρα πού θεώρησαν ἀκατάλληλη οἱ κτίστες, ἔγινε τελικά τό ἀκρογωνιαῖο λιθάρι (=θεμέλιο) ὁλόκληρης τῆς οἰκοδομῆς» (Ματθ. κα΄, 42).

Πάνω στό αἰώνιο αὐτό θεμέλιο, τόν Ἰησοῦ Χριστό, στήριζε καί σύ, ἀδελφέ μου, τό οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς σου. Πολλοί βέβαια γύρω σου προσπαθοῦν νά θεμελιώσουν τή ζωή τους πάνω στήν ἄμμο τοῦ χρήματος, μέσα στούς βάλτους τῆς πολύμορφης κακίας, πάνω στά σαπισμένα δοκάρια τῶν διαφόρων ἰδεολογιῶν καί θεωριῶν...Οἱ οἰκογένειες ὅμως πού διαλύονται, οἱ σταδιοδρομίες πού καταρρέουν καί οἱ ὑπολήψεις πού ἀνατινάσσονται, ἄς σέ πείσουν γιά τό μεγάλο λάθος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν...

Διάλεξε, λοιπόν, τόν αἰώνιο βράχο, τόν Ἰησοῦ, καί ζήτησε πάνω σ’Αὐτόν νά στηρίζης τίς ἐπιδιώξεις καί τά σχέδιά σου, τούς πόθους καί τούς ὁραματισμούς σου, ὁλόκληρη τή ζωή σου. Στήριζε τήν ἀτομική, οἰκογενειακή καί ἐπαγγελματική σου ζωή στό νόμο τοῦ Εὐαγγελίου, στήν ἀγάπη, στή δικαιοσύνη. Ἐξάρτησε ὁλόκληρη τήν ὕπαρξί σου ἀπό τόν Χριστό. Στηρίξου ἐπάνω Του μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη. Καί θά βγῆς κερδισμένος. Θά κτίσης γερό τό οἰκοδόμημα τῆς ὑπάρξεώς σου, πού θά μένη ἀσάλευτο στίς θύελλες καί καταιγίδες τῆς ζωῆς, ὅπως βεβαίωσε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος (Ματθ. ζ΄, 24-27).

Τό οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς κάθε ἀνθρώπου πρέπει νά εἶναι ἕνα γερό καί ὄμορφο οἰκοδόμημα. Γι’αὐτό πρέπει νά κτισθῆ μέ ἀκριβά καί πολύτιμα ὑλικά. Καί ἕνα τέτοιο οἰκοδόμημα κτίζεται μέ τά πολύτιμα οἰκοδομικά ὑλικά τῶν ἀρετῶν. «Ἡ ἀγάπη, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη, ἡ μακροθυμία, ἡ χρηστότης, ἡ ἀγαθωσύνη, ἡ πίστις, ἡ πραότης, ἡ ἐγκράτεια» (Γαλ. ε΄, 22-23) καί «ὅσα ἐστίν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά...εἴ τις ἀρετή καί εἴ τις ἔπαινος» (Φιλ. δ΄, 8) εἶναι τά πολύτιμα δομικά ὑλικά , μέ τά ὁποῖα οἰκοδομεῖται τό οἰκοδόμημα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς.

Ἡ ὡραία αὐτή διδασκαλία τοῦ Ἀποστόλου, ἄς μᾶς κάνει σοφούς ἀρχιτέκτονες τῆς ζωῆς μας. ΑΜΗΝ!

Από τη δραστηριότητα-προσφορά της Ιματιοθήκης της Αγάπης. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Από τη δραστηριότητα-προσφορά της Ιματιοθήκης της Αγάπης. /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ  Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Η οικογένεια της Ιματιοθήκης της αγάπης, στο Μερσινίδι /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Η οικογένεια της Ιματιοθήκης της αγάπης, στο Μερσινίδι /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Μετά από σχετική επικοινωνία, εκπροσώπου των Γιατρών του Κόσμου, που βρίσκονται κοντά στο κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών, στο Μερσινίδι. Η οικογένεια της Ιματιοθήκης ανταποκρινόμενη στο αίτημα για την άμεση ανακούφιση των 80 φιλοξενουμένων συνανθρώπων μας, παρέδωσε 4 δέματα με γενικό ιματισμό, κλινοσκεπάσματα και υποδήματα. Η Χίος της προσφοράς κοντά στον καθένα μέσω της Ιματιοθήκης!

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ - ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΙΣ ΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ΜΑΡΚΟΝ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ - ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΙΣ ΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ΜΑΡΚΟΝ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Ἀρ. Πρωτ.: 1930
Ἀρ. Διεκπ.: 742
’Εν Χίῳ τῇ 5ῃ Αὐγούστου 2013 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διά τοῦ παρόντος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τήν Πέμπτην 5ην Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., θέλει τελεσθῆ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγ. Μάρκου Βροντάδου, μετά τό πέρας τῆς ὁποίας θά πραγματοποιηθῇ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΙΣ, καθ’ ἥν θά ὁμιλήσμέ θέμα: ῃ ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος «Μετ’ αἰδοῦς καί εὐλαβείας» (Ἡ Θεία Λειτουργία), καί παραγγέλομεν ὑμῖν, ὅπως προσέλθητε καί συμμετάσχητε εἰς τήν ἐν λόγῳ Σύναξιν

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Ο ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΣ
Αρχιμανδρίτης
Γεώργιος Κ. Λιαδής

18 Αὐγούστου 2013 - Κυριακή Η΄ Ἐπιστολῶν /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

18 Αὐγούστου 2013 - Κυριακή Η΄ Ἐπιστολῶν /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός 29

Κυριακή Η΄ Ἐπιστολῶν

18 Αὐγούστου 2013 

(Α΄ Κορ.. ιδ΄, 10-17)

«Παρακαλῶ...ἵνα τό αὐτό λέγητε πάντες καί μή ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα»

Τό πρῶτο καί βασικό ἀποτελεσματικό μέσο γιά τήν χριστιανική ἑνότητα πού ὑποδεικνύει στό σημερινό ἀνάγνωσμα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι νά σκεπτώμαστε αὐτά πού μᾶς ἑνώνουν.

Τά παιδιά μέσα στήν οἰκογένεια τά ἑνώνει ἡ κοινή καταγωγή, τό ἴδιο ὄνομα. Ἔχουν τόν ἴδιο πατέρα καί μητέρα. Εἶναι ὅλα ἀδέλφια. Τούς πολίτες μιᾶς χώρας τούς ἑνώνει ἡ κοινή πίστη, ἡ κοινή γλῶσσα, ἡ κοινή ἱστορία, οἱ θυσίες, οἱ ἀγῶνες τῶν πατέρων τους.

Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἑνώνουν «τό ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ», «ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ», τό ἅγιο Βάπτισμα, ἡ κοινή πίστη.

Εἴμαστε καί λεγόμαστε χριστιανοί. Ἀνήκουμε στήν ἴδια πνευματική οἰκογένεια, τήν Ἐκκλησία. Μᾶς ἑνώνει ἡ θυσία καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, μᾶς συνδέει ἡ κοινή γλώσσα τῆς ἀγάπης. Μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ, πάντες...εἷς ἐσμεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. γ΄, 28).

Μήπως τό ἴδιο δέν συμβαίνει καί σέ μικρότερες ἑνότητες τῶν ἀνθρώπων; Πολύ περισσότερα εἶναι ὅσα ἑνώνουν τούς κατοίκους ἑνός χωριοῦ, τά μέλη μιᾶς Κοινότητος ἤ ἑνός Συλλόγου, τούς ἐνορίτες μιᾶς Ἐνορίας ἀπ’ ὅσα τούς χωρίζουν, ὅπως εἶναι λ.χ. οἱ ἐγωϊσμοί καί τά μικροσυμφέροντα. Ἡ ἑνότητα στίς ἀνθρώπινες ὁμάδες διατηρεῖται, ὅταν βλέπουμε ὅλοι αὐτά πού μᾶς ἑνώνουν καί ἀποφεύγουμε αὐτά πού μᾶς χωρίζουν.

Τί ἦταν ἐκεῖνο πού προκάλεσε τίς ἔριδες καί τά σχίσματα τῶν χριστιανῶν τῆς ἀρχαίας Κορίνθου; Ἡ προσκόλλησις στά πρόσωπα τῶν Ἀποστόλων, τό πεῖσμα, ὁ φανατισμός καί τά συμφέροντα, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἀπόστολος: «Ἐγώ εἶμαι μαθητής καί ὀπαδός τοῦ Παύλου», ἔλεγε ὁ ἕνας. «Ἐγώ εἶμαι θαυμαστής τοῦ Ἀπολλώ ἤ ἀκόλουθος τοῦ Πέτρου», καυχόταν ὁ ἄλλος. Γι’αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τούς συμβουλεύει, στή συνέχεια τῆς περικοπῆς, νά ἀποφεύγουν τήν προσκόλλησι στά πρόσωπα τῶν διδασκάλων τους. Ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἔλεγε: «Ἐμᾶς τούς Ἀποστόλους νά μᾶς θεωρῆτε σάν ὑπηρέτες τοῦ Χριστοῦ καί σάν διαχειριστές τῶν πνευματικῶν θησαυρῶν πού μᾶς ἀποκάλυψε ὁ Θεός» (Α΄Κορ. δ΄, 1).

Ὁ σύνδεσμος τῶν πιστῶν μέ τόν Σωτῆρα Χριστό πρέπει νά εἶναι στενός καί ἀπόλυτος. Καί ὁ σύνδεσμος αὐτός σφυρηλατεῖται μέ τήν προσευχή καί τή συμμετοχή στήν λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Τούς διδασκάλους καί τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νά τούς ἀγαπᾶμε καί νά τούς τιμᾶμε. Ποτέ ὅμως δέν πρέπει νά τούς ὑψώνουμε τόσο πολύ, ὥστε νά κρύβουν τό πρόσωπο καί τή θέσι τοῦ Χριστοῦ μέσα στήν Ἐκκλησία.

Σέ δύσκολους καιρούς ζῆ σήμερα ὁ κόσμος. Ποιός θά καθοδηγήση καί ποιός θά σώση τόν σύγχρονο κόσμο; Μόνο μιά κοινή προσπάθεια ὅλων τῶν χριστιανῶν τοῦ κόσμου γιά νά λάμψη τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου στίς καρδιές καί τή ζωή τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων. ΑΜΗΝ!

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ Ένας ένδοξος νεομάρτυς του Χριστού από το Πήλιο /ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ /ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ Ένας ένδοξος νεομάρτυς του Χριστού από το Πήλιο /ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ /ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Εικόνα 1

Μέσα στο πολυπληθές νέφος των νεομαρτύρων, οι οποίοι θυσίασαν την ίδια τους τη ζωή για τη χριστιανική πίστη κατά τη διάρκεια της σκοτεινής περιόδου της Τουρκοκρατίας και διδάσκουν τους σημερινούς νεοέλληνες με το αγωνιστικό τους φρόνημα και τη θαρραλέα ομολογία τους στον Ιησού Χριστό, συγκαταλέγεται και ο Άγιος νεομάρτυς Σταμάτιος από το χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας του Πηλίου, ο οποίος μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Αυγούστου του 1680. Πληροφορίες για τον βίο και το μαρτύριο του Αγίου μας παρέχουν ο Ιωάννης Καρυοφύλλης, ο οποίος συνέγραψε σύντομο μαρτύριο του ενδόξου νεομάρτυρος, το Νέο Μαρτυρολόγιο, το οποίο όμως αναφέρει λανθασμένα την ημερομηνία του μαρτυρίου του και ο Αγιορείτης μοναχός Ιάκωβος Κωφός ο Νεοσκητιώτης, ο οποίος μαζί με το μαρτύριο εποίησε και ασματική ακολουθία προς τιμήν του.

Ο Άγιος Σταμάτιος γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας, το οποίο βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 620μ. στη βορειοδυτική πλευρά του Πηλίου. Ο ακριβής χρόνος γέννησής του δεν μας διεσώθηκε, αλλά σύμφωνα με την τοπική παράδοση υπήρξε απόγονος της μεγάλης οικογένειας των Σταματόπουλων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι οι κάτοικοι του χωριού Άγιος Γεώργιος Νηλείας επιδεικνύουν μέχρι σήμερα ερείπια παλαιού σπιτιού, το οποίο θεωρείται ως το πατρικό σπίτι του Αγίου, αλλά και παλαιά βρύση, η οποία φέρει την ονομασία «του Σταματόπουλου ή του Αγίου Σταματίου η βρύση». 

Εικόνα 2

Γύρω στο 1680 έφτασε στην πατρίδα του Αγίου Σταματίου ένας αγάς ως εκπρόσωπος του Σουλτάνου για να μαζέψει τους βασιλικούς φόρους. Ο αγάς είχε τόσο μεγάλη αυταρχικότητα και ήταν τόσο παράλογες οι απαιτήσεις του, ώστε οι κάτοικοι αποφάσισαν να αποστείλουν στην Κωνσταντινούπολη ομάδα κατοίκων με επικεφαλής τον Σταμάτιο για να υπάρξει δίκαια κρίση και ελάφρυνση από τους δυσβάστακτους φόρους. Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη ο Σταμάτιος με την αντιπροσωπεία των κατοίκων, απευθύνθηκαν στον βεζύρη, ο οποίος ήταν ο επίτροπος του Σουλτάνου. Όμως η προσπάθεια να βρουν ανταπόκριση και λύση στο πρόβλημά τους όχι μόνο δεν έφερε κανένα απολύτως αποτέλεσμα, αλλά απεναντίας προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι τους καταδίωξαν με ξυλοδαρμούς και άγριες μαστιγώσεις. Μάλιστα ο Σταμάτιος ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας επέδειξε ιδιαίτερη γενναιότητα και τόλμη στην προσπάθειά του να σταματήσει η βάναυση μεταχείριση και η ανεπίτρεπτη αδικία σε βάρος των συμπατριωτών του. Η θαρραλέα όμως στάση του, εξόργισε τόσο πολύ τον αγά, ώστε τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον βεζύρη με την κατηγορία ότι ήταν μουσουλμάνος, κάποια δε στιγμή αρνήθηκε τον μωαμεθανισμό και ασπάσθηκε τη χριστιανική θρησκεία. Ο Σταμάτιος επέδειξε ξεχωριστή γενναιότητα και με παρρησία ομολόγησε ότι ουδέποτε υπήρξε μουσουλμάνος. 

Στη θαρραλέα επιμονή του Αγίου ο βεζύρης τον παρέπεμψε στον ιεροδικαστή, στον οποίο και πάλι ο Σταμάτιος αρνήθηκε τη συκοφαντική κατηγορία ότι ήταν αρχικά μουσουλμάνος και έγινε μετά χριστιανός. Μάλιστα του προτάθηκε να ασπασθεί τώρα τον μωαμεθανισμό και του υποσχέθηκε την απόλαυση μεγάλων τιμών, αλλά και πλούτου και δόξας, αν ανταποκριθεί θετικά σ’ αυτό το κάλεσμα. Ο Σταμάτιος παρέμεινε όμως σταθερός και ακλόνητος στη χριστιανική του πίστη και με παρρησία ομολόγησε τον Ιησού Χριστό ως τον μόνο αληθινό Θεό. Η σταθερή επιμονή του Αγίου προκάλεσε τον εγκλεισμό του στη φυλακή, ενώ υποβλήθηκε σε πλήθος βασανιστηρίων. Μετά από μερικές ημέρες οδηγήθηκε και πάλι στον βεζύρη πιστεύοντας ότι θα έχει καμφθεί το αγωνιστικό του φρόνημα και η ακλόνητη πίστη του στον Χριστό. Για να επιτύχει μάλιστα τον σκοπό του, του υποσχέθηκε ακόμη μεγαλύτερες τιμές και δόξες. Όμως ο Σταμάτιος ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη με ακόμη μεγαλύτερη γενναιότητα, δηλώνοντας ότι είναι αποφασισμένος και πρόθυμος να μαρτυρήσει για τον Χριστό. 

Η θαρραλέα ομολογία πίστεως από τον Σταμάτιο προκάλεσε τόσο πολύ την οργή του βεζύρη, ώστε αποφάσισε να θανατώσει τον ένδοξο αθλητή και ομολογητή της πίστεώς μας. Έτσι δόθηκε αμέσως η εντολή να παραδοθεί ο Άγιος στον έπαρχο και στη συνέχεια να αποκεφαλισθεί. Ο Σταμάτιος σύρθηκε με βιαιότητα και οδηγήθηκε μπροστά στο βασιλικό παλάτι, το οποίο βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία, όπου στις 15 Αυγούστου του έτους 1680 έλαβε χώρα ο αποκεφαλισμός του. Μ’ αυτό τον τρόπο ο γενναίος αθλητής του Χριστού έλαβε τον αμάραντο στέφανο της δόξας για να λάμπει παντοτινά ως φαεινός αστέρας μέσα στο πνευματικό στερέωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. 

Εικόνα 3

Οι αθλητικοί αγώνες και η θαρραλέα ομολογία πίστεως υμνούνται και γεραίρονται και μέσα από τις δύο ασματικές ακολουθίες, που συντάχθηκαν προς τιμήν του ενδόξου νεομάρτυρος. Η πρώτη ακολουθία εποιήθη το 1860, δηλαδή 180 χρόνια μετά το μαρτύριο του Αγίου, από τον Αγιορείτη μοναχό Ιάκωβο Κωφό τον Νεοσκητιώτη και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1991 με δαπάνη του θεολόγου - συγγραφέως κ. Αποστόλου Ζαχαρού. Η δεύτερη ακολουθία εκδόθηκε το 1924 με δαπάνη του Γεωργίου Ιω. Παππόπουλου, ο οποίος και τη συνέθεσε, εκφράζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την τιμή και την ευλάβειά του στον Άγιο νεομάρτυρα Σταμάτιο. 

Η μνήμη του Αγίου Σταματίου τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την επομένη του μαρτυρίου του, δηλαδή στις 16 Αυγούστου, λόγω του ότι η ημέρα της μαρτυρικής τελειώσεώς του συμπίπτει με τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με απόφαση του αειμνήστου Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κυρού Χριστοδούλου (του και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος) ορίστηκε να τιμάται η μνήμη του Αγίου Σταματίου στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος την πρώτη Κυριακή μετά τις 15 Αυγούστου. Η απόφαση αυτή ελήφθη, διότι στις 16 Αυγούστου εορτάζεται πανηγυρικά στο χωριό Άγιος Λαυρέντιος του Πηλίου ο Άγιος Απόστολος ο Νέος, ο οποίος μαρτύρησε δι’ αποκεφαλισμού στην Κωνσταντινούπολη στις 16 Αυγούστου του 1686. Το γεγονός αυτό και σε συνδυασμό με το Νέο Μαρτυρολόγιο, στο οποίο ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης τοποθετεί το μαρτύριο του Αγίου Σταματίου στις 16 Αυγούστου, ημέρα μαρτυρίου του Αγίου Αποστόλου του Νέου, οδήγησε για πολλά χρόνια στην εσφαλμένη ταύτιση των δύο νεομαρτύρων Σταματίου και Αποστόλου, δεδομένου ότι και οι δύο μαρτύρησαν δι’ αποκεφαλισμού στην Κωνσταντινούπολη με διαφορά μιας μόνο ημέρας, επιπλέον δε κατάγονταν και από γειτονικά χωριά του Πηλίου. 

Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων προς τιμήν του Αγίου Σταματίου αποτελεί ο νεόδμητος ενοριακός ναός του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας, στον οποίο έχει αφιερωθεί παρεκκλήσιο προς τιμήν του νεομάρτυρος. Επίσης παρεκκλήσιο επ’ ονόματι του Αγίου υπάρχει και στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νηλείας Πηλίου, όπου φυλάσσεται και μικρό τεμάχιο ιερού λειψάνου του. 

Εικόνα 4

Ο Άγιος Σταμάτιος τιμάται επίσης με ξεχωριστή ευλάβεια και στον ενοριακό ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου στην κωμόπολη Γυμνό της Εύβοιας, αλλά και στο ακριτικό αιγαιοπελαγίτικο νησί της Χίου, όπου στη θρησκευτική συνείδηση των κατοίκων οι φέροντες τα ονόματα Σταμάτιος και Σταματία εορτάζουν στις 16 Αυγούστου. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός, ότι στις 16 Αυγούστου 1992 τελέσθηκαν από τον αοίδιμο Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρό Διονύσιο τα εγκαίνια του περικαλλούς παρεκκλησίου του Αγίου Σταματίου, το οποίο ανεγέρθηκε με δαπάνη του εφοπλιστού κ. Σταματίου Φαφαλιού δίπλα από τον ιερό ναό της Ευαγγελιστρίας (Παναγίας Μουτσαίνης) στην κωμόπολη του Βροντάδου. Ο λαοφιλής στη Χίο Άγιος Σταμάτιος τιμάται επίσης στον ιερό ενοριακό ναό του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου πόλεως Χίου, όπου το αριστερό κλίτος είναι αφιερωμένο στη μνήμη του, και στο εξωκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου -Αγίου Σταματίου στο χωριό Βερβεράτο της Χίου, όπου τελείται πανήγυρις με μεγάλη προσέλευση πιστών από όλο το νησί. 

Με τη διάδοση της τιμής του Αγίου Σταματίου και πέρα από τα γεωγραφικά όρια του Πηλίου και της Μαγνησίας δίδεται η ευκαιρία στους φιλάγιους χριστιανούς να οικοδομηθούν πνευματικά από την άθληση και το μαρτύριο του Αγίου και να ομολογήσουν με παρρησία το μεγαλείο της χριστιανικής πίστεως στους δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς μας. 

Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος 

Εκπαιδευτικός 

Βιβλιογραφία 

· Ζαχαρού Αποστόλου Ν., Ο Άγιος νεομάρτυρας Σταμάτιος ο εξ Αγίου Γεωργίου Νηλείας - Βόλου, Βόλος 1991.

Εικόνες

1. Φορητή εικόνα του Αγίου στον Ιερό Ναό Αγίου Μακαρίου Βροντάδου Χίου

2. Φορητή εικόνα του Αγίου Σταματίου λαϊκής τεχνοτροπίας. Ανήκει σε χιακή οικογένεια. Στο πάνω μέρος απεικονίζεται το Άγιον Μανδήλιο, που συνεορτάζει με τον Άγιο Σταμάτιο στις 16 Αυγούστου. Στο κάτω μέρος αριστερά απεικονίζεται ο επίσης τιμώμενος στις 16 Αυγούστου Άγιος Διομήδης, ενώ δεξιά απεικονίζεται ο αποκεφαλισμός του Αγίου Σταματίου. 

3. Η παλαιότερη σωζόμενη εικόνα του Αγίου Σταματίου. Φιλοτεχνήθηκε το 1860 και ανήκει σε ιδιωτική συλλογή χιακής οικογένειας.

4. Το παρεκκλήσιο του Αγίου Σταματίου δίπλα από τον Ιερό Ναό της Παναγίας Μουτσαίνης Βροντάδου Χίου.

Πηγή: syndesmosklchi.blogspot.gr