21 Ἰουλίου 2013 - Κυριακή Δ΄Ματθαίου /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

21 Ἰουλίου 2013 - Κυριακή Δ΄Ματθαίου /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός  25

Κυριακή Δ΄Ματθαίου

21 Ἰουλίου 2013

(Ρωμ. στ΄  18 – 23)

«Τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος,

τό δέ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωή αἰώνιος»

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί προσωποποιεῖ τήν ἁμαρτία καί τήν παρουσιάζει σάν ἐργοδότη, σάν «ἀφεντικό», στό ὁποῖο δουλεύουν μερικοί ἄνθρωποι. Ἡ ἀξία καί ἡ ποιότητα τοῦ ἐργοδότη κρίνονται συνήθως ἀπό τόν μισθό πού δίνει στούς ἐργάτες του. Καί ὁ Ἀπόστολος ρωτάει: Ποιός εἶναι ὁ μισθός, μέ τόν ὁποῖο ἡ ἁμαρτία πληρώνει ἐκείνους πού ἀνήκουν στό στρατόπεδό της; Καί δίνει τήν ἀπάντησι ὁ ἴδιος: «Ἡ ἁμαρτία πληρώνει τούς ἀνθρώπους μέ μισθό τό θάνατο»!

Ἡ ἀπάντηση εἶναι συντριπτική, ἀλλά ἀληθινή. Ὁ ἄνθρωπος διαλέγει συνήθως τό δρόμο τῆς ἁμαρτίας, γιατί νομίζει, ὅτι ἔτσι θά προοδεύσει περισσότερο, θά ἐπικρατήσει εὐκολώτερα καί θά εὐτυχήσει. Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι διαφορετική, ὑπογραμμίζει ὁ Ἀπόστολος. Ἡ ἁμαρτία εἶναι συνδεδεμένη μέ τήν ἀποτυχία καί τό θάνατο. Καί ὅταν ὁ Παῦλος λέγει «θάνατο», ἐννοεῖ κυρίως τόν πνευματικό θάνατο, τόν χωρισμό δηλαδή ἀπό τόν Θεό, πού εἶναι ἡ μεγαλύτερη καταστροφή πού μπορεῖ νά πάθει ὁ ἄνθρωπος.

Ἄς μήν ἀπατᾶται ἑπομένως κανείς.  Καί ἰδιαίτερα οἱ νέοι. Ἡ ἁμαρτωλή ζωή ὑπόσχεται συνήθως πολλά: Ἀνεξαρτησία, ἀπόλαυση, δύναμη, εὐτυχία! Στήν πραγματικότητα ὅμως οἱ ἀπολαύσεις τοῦ ἀνθρώπου στή ζωή τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἴσες μέ τό μηδέν. Καί κάτι χειρότερο: Ὁ μισθός τῆς ἁμαρτίας εἶναι ὁ θάνατος!

Ὁ Ἀπόστολος χρησιμοποιεῖ ἀκόμη καί μιά ἄλλη εἰκόνα ἀπό τό θεσμό τῆς δουλείας, πού ἐπικρατοῦσε στή ρωμαϊκή ἐκείνη ἐποχή. Ἀναφέρεται στήν περίπτωσι πού ἕνα ἀφεντικό ἀγόραζε ἕνα δοῦλο καί ἀντί νά τόν τιμωρῆ καί νά τόν βασανίζη, ὅπως συνέβαινε συνήθως, τοῦ χάριζε τήν ἐλευθερία του.

Μέ τήν εἰκόνα αὐτή ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς διδάσκει δύο σημαντικές ἀλήθειες. Πρῶτα, ὅτι ὅσοι ἀναγνωρίζουν τόν Θεό σάν Κύριο καί ἀφεντικό τους, αὐτοί στήν πραγματικότητα δέν εἶναι δοῦλοι, ἀλλά ἐλεύθεροι. Διότι ὁ φιλάνθρωπος Θεός τούς χαρίζει καί τούς ἐξασφαλίζει τήν ἐλευθερία τους. Τό νά ἀνήκει κανείς στόν Θεό εἶναι μιά «χρυσή σκλαβιά». Γιατί ὁ «δοῦλος τοῦ Θεοῦ» στήν πραγματικότητα εἶναι ὁ πιό ἐλεύθερος ἄνθρωπος τοῦ κόσμου.

Ἡ δεύτερη ἀλήθεια πού διδάσκει ὁ Ἀπόστολος εἶναι ἡ ἀμοιβή τῆς ἐνάρετης ζωῆς. Ἄν ἡ ἁμαρτία πληρώνει τούς δούλους της μέ τόν ἐξευτελισμό καί τό θάνατο, ἡ ἀρετή ἀμείβει τόν ἐνάρετο ἄνθρωπο μέ τήν αἰώνια ζωή κοντά στόν Χριστό.

Ὁ ἀκροατής τῆς σημερινῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς τοποθετεῖται τελικά μπροστά στήν εὐθύνη τῆς ἐκλογῆς ἀνάμεσα στή ζωή καί τό θάνατο. Δέν ὑπάρχει μέση, οὐδέτερη θέση γιά τά πνευματικά θέματα.

Ὅταν ὁ Μωϋσῆς ἐπρόκειτο νά πεθάνη, κάλεσε τό λαό νά κάνη τήν ἴδια ἀποφασιστική ἐκλογή: «Ἔβαλα μπροστά σας – τούς εἶπε – τή ζωή καί τό θάνατο, τήν εὐλογία καί τήν κατάρα. Διαλέξετε λοιπόν τή ζωή γιά νά ζήσετε εὐτυχισμένοι σεῖς καί οἱ ἀπόγονοί σας» (Δευτ. 30, 19).

Τήν ἴδια ἀποφασιστική ἐκλογή καλεῖται νά κάνη καί ὁ καθένας μας καί μάλιστα οἱ νέοι. Αὐτοί πού τώρα ἀνοίγονται στή ζωή καί βρίσκονται, σάν τόν μυθικό Ἡρακλῆ, μπροστά στό σταυροδρόμι τῆς Ἀρετῆς καί τῆς Κακίας. Φωτισμένοι ἀπό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ γιά τίς συνέπειες τῆς ἐκλογῆς δέν ἔχομε παρά νά διαλέξωμε ὅλοι «τή στενή πύλη καί τόν δύσκολο δρόμο, πού ὁδηγεῖ ὅμως στήν αἰώνια ζωή» (Ματθ. 7, 14), ὅπως μᾶς προέτρεψε ὁ Κύριός μας. ΑΜΗΝ!

20 χρόνια ραδιοφωνικού σταθμού Χιακής Εκκλησίας "Σήμαντρο"/Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

20 χρόνια ραδιοφωνικού σταθμού Χιακής Εκκλησίας "Σήμαντρο"/Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ    

ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΣ Τεύχος 10ον ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2013 / ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΣ Τεύχος 10ον ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2013 / ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

   

ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΣ

ΤΕΥΧΟΣ 10ον ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2013

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ & ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΔΙΜΗΝΙΑΙΟ ΔΕΛΤΙΟ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕΩΣ

ΧΙΟΣ

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς. Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου. ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς. Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου. ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Ἡ Ἐκκλησία εἰς τό πλαί­σι­ον τῆς ποι­μα­ντι­κῆς με­ρί­μνης Της δι­' ὅ­λον τόν πι­στόν Λα­όν, πα­ρα­κο­λου­θεῖ μέ ἰ­δι­αί­τε­ρον ἐν­δι­α­φέ­ρον καί βα­θύ­τα­τον αἴ­σθη­μα εὐ­θύ­νης καί τά ζη­τή­μα­τα τά ὁ­ποῖ­α κα­θη­με­ρι­νῶς ἀ­ντι­με­τω­πί­ζει τό εὐ­λα­βές ποί­μνι­όν Της. Εἰς τά ζη­τή­μα­τα αὐ­τά πρω­ταρ­χι­κήν θέ­σιν κα­τέ­χει ἐ­κεῖ­νο τῆς ἐρ­γα­σί­ας, κα­θ' ὅ­σον εἶ­ναι συν­δε­δε­μέ­νον, κα­τά τρό­πον ἄ­με­σον, μέ τό δι­καί­ω­μα τῆς δη­μι­ουρ­γι­κό­τη­τος, ἀλ­λά καί τοῦ βι­ο­πο­ρι­σμοῦ τῶν πο­λι­τῶν. Ἡ εὐ­αι­σθη­σί­α τῆς Ἐκ­κ­λη­σί­ας εἰς τόν το­μέα αὐ­τόν στη­ρί­ζε­ται εἰς τό θε­ό­πνευ­στον βι­βλί­ον τῆς Ἁ­γί­ας Γρα­φῆς, κα­τά τήν ὁ­ποί­αν ὁ Κύ­ρι­ος καί Θε­ός ἔ­δω­σεν εἰς τόν ἄν­θρω­πον τήν ἐν­το­λήν τοῦ ἐρ­γά­ζε­σθαι καί συγ­χρό­νως κα­τω­χύ­ρω­σεν τά ἐκ τῆς ἐρ­γα­σί­ας δι­και­ώ­μα­τά του : «εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδέ ἐσθιέτω» (Β´ Θεσσαλ., γ´ 10).

Ὡς ἐκ τού­του δι­ά τήν ἀ­νά­παυ­σιν τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων ἐκ τῶν κό­πων των, ἀλ­λά καί δι­ά τήν ἐ­λευ­θέ­ραν ἄ­σκη­σιν τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν κα­θη­κό­ντων των κα­θι­ε­ρώ­θη ἀ­πό τόν Μάρ­τι­ον τοῦ 321 μ.Χ. ὑ­πό τοῦ Αὐ­το­κρά­το­ρος καί Ἁ­γί­ου τῆς Ἐκ­κ­λη­σί­ας Κων­σταν­τί­νου τοῦ Με­γά­λου ἡ ἡ­μέ­ρα τῆς Κυ­ρι­α­κῆς, ὡς ἡ­μέ­ρα ἀρ­γί­ας (Αἰκ. Χρι­στο­φι­λο­πού­λου, Βυ­ζαν­τι­νή Ἱ­στο­ρί­α, τό­μος Α´, σελ. 135). Ἡ κα­θι­έ­ρω­σις αὐ­τή ἐ­ξυ­πη­ρε­τεῖ τούς ὡς κάτωθι σκο­πούς :

–        Συ­νι­στᾶ τή­ρη­σιν τῆς ἐ­ντο­λῆς τοῦ Θε­οῦ δι­ά τήν ἀ­φι­έ­ρω­σιν μι­ᾶς ἡ­μέ­ρας τῆς ἑ­βδο­μά­δος ἀ­πο­κλει­στι­κῶς εἰς τόν Θε­όν: «ἕξ ἡ­μέ­ρας ἐρ­γᾷ καί ποι­ή­σῃς πά­ντα τά ἔρ­γα σου, τῇ δέ ἡ­μέ­ρᾳ τῇ ἑ­βδό­μῃ σάβ­βα­τα Κυ­ρί­ῳ τῷ Θε­ῷ σου» (Ἐξόδου κ´ 10). Δι­ά τόν Χρι­στι­α­νι­κόν κό­σμον ὡς ἡ­μέ­ρα ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νη εἰς τόν Θε­όν ὡ­ρί­σθη «ἡ μί­α τῶν Σαβ­βά­των», ἡ ἡ­μέ­ρα τοῦ Κυ­ρί­ου, ἡ Κυ­ρι­α­κή ἡ­μέ­ρα.

–        Ἀ­πο­τε­λεῖ κε­κτη­μέ­νον δι­κα­ί­ω­μα τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων, τό ὁ­ποῖ­ον κα­τε­κτή­θη μέ μα­κρο­χρο­νί­ους ἀ­γῶ­νας διά τήν βελ­τί­ω­σιν τῆς ποι­ό­τη­τος τῆς ζω­ῆς των.

–        Δί­δει τήν εὐ­και­ρί­αν ἐ­νι­σχύ­σε­ως τῆς συ­νο­χῆς τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας. Τά μέ­λη τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας ἔ­χουν τήν δυ­να­τό­τη­τα δι­ά πε­ρισ­σο­τέ­ραν ἐ­πι­κοι­νω­νί­αν εἴ­τε κα­τά τήν δι­άρ­κει­αν τοῦ Κυ­ρι­α­κά­τι­κου γεύ­μα­τος, εἴ­τε κα­τά τάς δι­α­φό­ρους οἰ­κο­γε­νει­α­κάς ἐκ­δη­λώ­σεις, τάς ὁ­ποί­ας πρα­γμα­το­ποι­οῦν κα­τά τήν ἡ­μέ­ραν αὐ­τήν.

Συμ­φώ­νως πρός τά προ­α­να­φερ­θέ­ντα, ἰ­σχύ­ει σή­με­ρον καί εἰς τήν Χώ­ραν μας ἡ ἀρ­γί­α τῆς Κυ­ρι­α­κῆς δι' ὅ­λον τόν ἐρ­γα­ζό­με­νον κό­σμον.

Ἡ κα­τά τήν ἡ­μέ­ραν τῆς Κυ­ρι­α­κῆς ἑ­βδο­μα­δι­α­ί­α ἀ­νά­παυ­σις τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων κα­θι­ε­ρώ­θη νο­μο­θε­τι­κῶς πα­λαι­ό­θεν, καί μά­λι­στα ἀ­πό τοῦ ἔ­τους 1909, δι­ά τοῦ νό­μου ΓΥ­ΝΕ/1909. Με­τα­γε­νε­στέ­ρως κα­τω­χυ­ρώ­θη καί ὑ­πό τῆς Δι­ε­θνοῦς Συμ­βά­σε­ως τῆς Γε­νε­ύ­ης, ἡ ὁ­ποία ἐ­κυ­ρώ­θη εἰς τήν Ἑλ­λά­δα δι­ά τοῦ Ν. 2990/1922. Ἡ ἐν λό­γῳ Διε­θνής Σύμ­βα­σις ἔ­χει σή­με­ρον ἰ­σχύν νο­μο­θε­τι­κήν, βά­σει τοῦ ἄρ­θρου 28 τοῦ Συ­ντά­γμα­τος, καί ὡς ἐκ το­ύ­του φρο­νοῦ­μεν ὅ­τι δέν εἶ­ναι δυ­να­τή οὐ­δέ ἡ δι­ά νό­μου κα­τάρ­γη­σίς της.

Ἐ­πί­σης, ἄν καί ἡ Κυ­ρι­α­κή ἀρ­γί­α ἐ­θε­ω­ρή­θη ἀρ­χι­κῶς ὡς ἀρ­γί­α διά λό­γους ἀ­φο­ρῶ­ντας εἰς τήν ἑ­βδο­μα­δι­α­ί­αν σω­μα­τι­κήν ἀ­νά­παυ­σιν τοῦ ἐρ­γα­ζο­μέ­νου, δέν εἶ­ναι ἐ­ντο­ύ­τοις ἐ­κτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τος καί ἡ ἄ­πο­ψις κα­τά τήν ὁ­πο­ί­αν, εἰς μί­αν Χώ­ραν κα­τοι­κου­μέ­νην κα­τά τήν συ­ντρι­πτι­κήν πλει­ο­νό­τη­τα τῶν κα­το­ί­κων της ἀ­πό Χρι­στι­α­νο­ύς Ὀρ­θο­δό­ξους (ἄρ­θρον 3 τοῦ Συ­ντάγ­μα­τος), ἡ Κυ­ρι­α­κή ἀρ­γί­α ἀ­πο­σκο­πεῖ καί εἰς τήν πα­ρο­χήν εἰς τούς Ὀρ­θο­δό­ξους τῆς δυ­να­τό­τη­τος ἀ­νε­μπο­δί­στου ἀ­σκή­σε­ως τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν των κα­θη­κό­ντων καί εἰ­δι­κώ­τε­ρον τῆς λα­τρεί­ας πρός τόν Θε­όν κα­τά τάς ἀρ­χάς τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Χρι­στι­α­νι­κῆς Πί­στε­ως, γε­γο­νός τό ὁ­ποῖ­ον ἀ­πο­τε­λεῖ εἰ­δι­κήν, τήν σπου­δαι­ο­τέ­ραν, ἴ­σως, ἐκ­δή­λω­σιν τοῦ δι­και­ώ­μα­τος θρη­σκευ­τι­κῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας. Καί τό δι­κα­ί­ω­μα τοῦ­το κα­το­χυ­ρώ­νε­ται, ὡς γνω­στόν, διά τοῦ ἄρ­θρου 13 τοῦ Συ­ντά­γμα­τος, τό ὁ­ποῖ­ον ὁ­ρί­ζει, εἰς τήν πα­ρά­γρα­φον 2 ὅ­τι ἡ λα­τρε­ί­α πρέ­πει νά τε­λῆ­ται «ἀ­νε­μπό­δι­στα».

Ἑπομένως, ἡ Κυ­ρι­α­κή ἀρ­γί­α κα­το­χυ­ρώ­νε­ται, δι­ά τήν πλει­ο­νό­τη­τα καί μάλιστα τήν συ­ντρι­πτι­κήν τῶν κα­τοί­κων τοῦ ἑλ­λα­δι­κοῦ χώ­ρου καί ὡς ἀτο­μι­κόν δι­καί­ω­μα, ἡ προ­σβο­λή τοῦ ὁ­ποί­ου εἶ­ναι ἀν­τι­συ­νταγ­μα­τι­κή καί ἀ­νε­πί­τρε­πτος, μή συ­ντρέ­χο­ντος λό­γου, ἐξ ὅσων ἀπό τό Σύν­τα­γμα­ (ἄρθρον 13 πα­ρά­γρα­φος 2) προ­βλέ­πονται (δη­μο­σία τά­ξις, χρη­στά ἤ­θη), ὁ ὁ­ποῖ­ος θά ἐδι­και­ο­λόγει τήν κα­τάρ­γη­σίν της. Ἀ­ντι­θέ­τως ἐ­πι­βάλ­λε­ται ἡ δι­α­τή­ρη­σίς της καί ἀπό τό ἄρ­θρον 21 πα­ρά­γρα­φος 3 τοῦ Συν­τά­γμα­τος, τό ὁ­ποῖ­ον ὁ­ρί­ζει ὅ­τι : «Τό Κρά­τος με­ρι­μνᾶ γι­ά τήν ὑ­γεί­α τῶν πο­λι­τῶν…», ἡ δέ Κυ­ρι­α­κή ἀρ­γί­α ἔ­χει θε­σπι­σθῆ καί δι­ά τήν διατήρησιν τῆς σωματικῆς καί πνευματικῆς ὑ­γεί­ας τοῦ ἐρ­γα­ζο­μέ­νου.

Ἄν καί ἡ Κυ­ρι­α­κή ὡς ἀρ­γί­α τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων κα­το­χυ­ρώ­νε­ται ὡς ἀ­το­μι­κόν δι­κα­ί­ω­μα, ἀ­νε­κοι­νώ­θη ἡ κα­τάρ­γη­σις αὐ­τοῦ, δι­ά ἑ­πτά Κυ­ρι­α­κάς τοῦ ἔ­τους. Ἡ Ἐκκλησία ἐν­δι­α­φε­ρο­μέ­νη ζω­η­ρῶς, ἐν τοῖς πλαι­σί­οις τῆς ἀ­δι­α­πτώ­του ποι­μα­ντι­κῆς με­ρί­μνης αὐ­τῆς δι­ά τό Χρι­στε­πώ­νυ­μον πλή­ρω­μα, πε­ρί τοῦ ἐν λό­γῳ θέ­μα­τος καί κυ­ρί­ως ἐν­δι­α­φε­ρο­μέ­νη, ὅ­πως πα­ρέ­χη­ται εἰς το­ύς ἐν τῇ Χώ­ρᾳ ἡ­μῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νους ὁ ἀ­παι­το­ύ­με­νος χρό­νος πρός ἀ­νά­παυ­σιν καί πρός ἐ­κτέ­λε­σιν τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν αὐ­τῶν κα­θη­κό­ντων, ἀπευθύνεται πρός πάντα ἁρ­μό­δι­ον μέ τήν ἐλ­πί­δα ὅ­τι θέ­λει ἐν­δι­α­φερ­θῆ δι­ά τό θέ­μα τοῦ­το καί πε­ρι­φρου­ρή­σει τό ἐκ τῶν πρώ­των ἀλ­λά καί σπου­δαι­ο­τέ­ρων κα­τα­κτή­σε­ων τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων ἀ­το­μι­κόν δι­κα­ί­ω­μα, ἤ­τοι τό δι­κα­ί­ω­μα τῶν ἐρ­γα­ζο­μέ­νων νά ἀ­πο­λα­ύ­ουν τήν ἀρ­γί­αν τῆς Κυ­ρι­α­κῆς. Ἐλπίζομεν ὅ­τι μέ τήν δι­α­κρί­νου­σαν τούς ἁρμοδίους σύ­νε­σιν καί εὐ­θυ­κρι­σί­αν, τόν σε­βα­σμόν καί τήν εὐ­πεί­θει­αν εἰς τάς δι­δα­σκα­λί­ας τῆς Ἁ­γί­ας ἡ­μῶν Ἐκ­κλη­σί­ας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πυ­λῶ­να τοῦ Ἑλ­λη­νι­σμοῦ, θά ἀποτραπῇ πᾶ­σα πα­ρέκ­κλι­σις ἐκ τῶν τε­θε­σπι­σμέ­νων καί πα­γι­ω­θέν­των.

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Άγιο Βασίλειο στον Δημοτικό Κήπο (φωτογραφίες) /πηγη ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Άγιο Βασίλειο στον Δημοτικό Κήπο (φωτογραφίες) /πηγη ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στα ερείπια του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου στον Δημοτικό Κήπο της Χίου.

Η Θεία Λειτουργία έγινε την Κυριακή 14 Ιουλίου 2013 ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκου. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Βασιλείου των Πετροκοκκίνων, που από τα τέλη του 16ου αιώνα στέγαζε τη Μητρόπολη της Χίου, ερειπώθηκε από τον καταστροφικό σεισμό του 1881.

 Το φωτογραφικό υλικό εστάλη από την κυρία Μίτσα Ανταράκη.

ΓENIKO ΠPOΓPAMMA OMHPIKHΣ AKAΔHMIAΣ 2013 ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

ΓENIKO ΠPOΓPAMMA OMHPIKHΣ AKAΔHMIAΣ 2013 ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

EUROCLASSICA – ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ (ΑΘΗΝΑ – ΧΙΟΣ - ΟΙΝΟΥΣΣΕΣ)

12 – 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013

Με άκρατο ενθουσιασμό και δυναμισμό συνεχίζονται για δέκατη έβδομη συνεχή χρονιά στην πατρίδα μας, με επίκεντρο τη Χίο, γενέτειρα κατά την παράδοση του Ομήρου, οι εργασίες της EUROCLASSICA – ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ. Από τα 1997 που ξεκίνησαν οι εργασίες της ετήσιας παγκόσμιας αυτής φιλολογικής συνόδου στη Χίο, μέχρι σήμερα, έχουν συμμετάσχει 3.500 τακτικοί σύνεδροι, εκτός των χιλιάδων άλλων ακροατών που θέλουν να απολαύσουν τα ομηρικά έπη και να εντρυφήσουν στην ελληνική γραμματεία, γλώσσα, Ιστορία, πολιτισμό, στη διαχρονική τους ροή.
Και φέτος το φιλελληνικό ρεύμα μοιάζει με ασυγκράτητο χείμαρρο. Ακαδημαϊκοί και Πανεπιστημιακοί καθηγητές, διδάκτορες, ερευνητές, φοιτητές και επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων, σπεύδουν στην πατρίδα μας, «να μάθουν και να μάθουν απ’ τους σπουδασμένους». Από Αγγλία και Αμερική, από Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Δανία, Νορβηγία, Ισπανία, Ιταλία, Βενετία, Ελβετία, Ολλανδία, Κίνα, Συρία, Τουρκία, βεβαίως από Ελλάδα κι από παντού.

Κάποιοι διακεκριμένοι Ελληνιστές θα ομιλήσουν σε άψογη ελληνική γλώσσα και θα δώσουν περίληψη της ομιλίας τους στην αγγλική, όπως ο ίδιος ο πρόεδρος της Euroclassica, ο μεγάλος φιλέλληνας Jose Luis Nanaro, ο οποίος θα κλείσει τις εργασίες του φετινού Συνεδρίου. Όλες οι ομιλίες περιέχονται στο συνοπτικό πρόγραμμα που ακολουθεί και φυσικά είναι ελεύθερες για το κοινό. Θα είναι μεγάλη τιμή, χαρά και ωφέλεια όχι μόνο να της παρακολουθήσουν οι Χιώτες, αλλά και να πλαισιώσουν τη μεγάλη αυτή διοργάνωση, από την οποία δεκαεφτά χρόνια τώρα τα ομηρικά γράμματα, η Χίος και ο πολιτισμός της φτάνουν στα πέρατα του κόσμου. 

ΓENIKO ΠPOΓPAMMA OMHPIKHΣ AKAΔHMIAΣ 2013

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον πρώτο Καθεδρικό Ναό της Χίου, του Αγίου Βασιλείου (Δημοτικός Κήπος).

11.00-12.00 Xαιρετισμοί των επισήμων και πολιτειακών φορέων.

12.00-13.00 Prof. Pedro Olalla, Ομηρικά επεισόδια στην ελάσσονα Ιστορία της Ελλάδας.

18.15–18.30 Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος Βασιλάκης, Το ομηρικό γλωσσικό στοιχείο των επιγραμμάτων εις τον Ευαγγελιστήν Μάρκον.

18.30–18.45 Μαρία Ν. Φράγκου, Μαθήματα ζωής από το κ της Οδύσσειας.

19.00–19.30 Αναγόρευση επιτίμων δημοτών Χίου.

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013. OINOYΣΣΕΣ

16.00–16.15 Prof. Iωάννης Πολέμης, Θεόδωρος Πρόδρομος και Όμηρος.

16.15–16.30 Γεώργιος Πιτζινέλης, Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης και Όμηρος.

16.30–17.00 Βιβή Ποταμούση, Παιδαγωγικά στον Όμηρο.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013 

8.30–8.45 Mrs. Manana Khomeriki, H μικρή μου Οδύσσεια.

8.45–9.00 Mrs. Berner–Hurbin, Κοινές αρχές στην Ιπποκρατική Ιατρική και στην Σωκρατική Ψυχοθεραπεία.

9.00–9.15 Prof. Ιωάννα Κονδύλη, Η ταφή των νεκρών από τον Όμηρο στον Σοφοκλή. Οι απαρχές της θεωρίας του φυσικού δικαίου.

9.15 –9.30 Mαρία Δαφαράνου (Φιλόλογος), Ιδεολογικά στοιχεία στον Όμηρο.

9.30 –9.45 Στέλιος Καράβολος, Όμηρος και Ναυτιλία.

9.45 –10.00 Tζένη Συρρή-Χαννάκη, Η ασπίδα του Αχιλλέα, μια εικαστική φιλοσοφία. 

10.00 –10.15 Eυαγγελία Μελαχροινούδη, Ιλιάδα Ζ 119–236 στη χριστιανική και νεοελληνική παράδοση.

10.15 –11.00 Δημήτριος Πάνος, Ο Όμηρος στη σύγχρονη Ελλάδα. Μία μελέτη ιδεολογικής χρήσης των ομηρικών ποιημάτων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

11.00–11.15 Παναγιώτης Γιαννόπουλος, Ένας μετεωρολόγος του 21ου αιώνα διαβάζει Όμηρο.

11.15–11.50 Δρ. Aθηνά Ζαχαρού-Λουτράρη, Παρουσίαση του αρχαιολογικού χώρου του Εμπορειού.

18.15–18.30 Prof. Στέλλα Γεωργαλά-Πριοβόλου, Ομηρική εισαγωγή του Βιργιλίου και του Δάντη στα μυστικά του βασιλείου των νεκρών.

18.30–18.45 Prof. Mαρία Κικιλιά-Βουτσινού, Η Χίος με τα μάτια του περιηγητή Buodelmonti. 

18.45–19.00 Prof. Philippomaria Pontani, Ομηρικά θέματα. Μετά από την Ιθάκη, όψεις του Οδυσσέα από τον Εύγαμο μέχρι τον Καζαντζάκη.

20.00 Αναχώρηση για Δασκαλόπετρα.

Δρ. Aθηνά Ζαχαρού-Λουτράρη, Oμηρικές χιακές παραδόσεις.

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

18.15-18.30 Prof. Kωνσταντίνος Σβολόπουλος, 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Χίου.

18.30–19.00 Mαριέλλα Βαρώνη (Φιλόλογος), Όμηρος και Καβάφης.

19.00-20.00 Δρ. Aθηνά Ζαχαρού-Λουτράρη, Παρουσίαση του Αρ­χαι­­ολο­γικού Μουσείου Χίου και της Βιβλιοθήκης Χίου «Κοραής».

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

9.15–9.30 Δρ. Mαρία Κουλούρη-Βακαλοπούλου, Ιατρική και θρησκεία στα ομηρικά έπη. Συσχετίσεις και αντιστοιχίσεις.

9.30–9.45 Prof. Βασίλης Κέκης, Η συμμετοχή των Ολυμπίων Θεών στον Τρωικό πόλεμο.

9.45–10.00 Prof. Aντώνιος Παναγιώτου - Γεωργία Ντούλια, Χιακά.

10.00–10.15 Mυρσίνη Αναγνώστου, Ο Όμηρος στον Νικηφόρο Χρυσοβέργη.

10.15–10.45 Prof. Iωάννης Ντεληγιάννης, O Όμηρος στις ηθικές επιστολές του Σενέκα του 

νεώτερου.

11.00–11.15 Prof. Kατερίνα Αλεξοπούλου, H μήνις του Αχιλλέα, ξέσπασμα οργής ή εναπόθετη μνήμη; 

11.30–11.45 Prof. Aλεξάνδρα Ροζοκόκη, Η καταγωγή και η υπόσταση της ωραίας Ελένης.

18.15–18.30 Mαριέλλα Βαρώνη (Φιλόλογος), Όμηρος και Σεφέρης.

18.30–18.45 Nίκη Σκαρβέλη, Γυναίκες στα ομηρικά έπη.

18.45–19.00 Δέσποινα Κολιού, Η ελληνική γλώσσα από τον Όμηρο μέχρι σήμερα.

19.00–19.45 Prof. Nilcun Elan, Το βυζαντινό Δορύλαιο, η πόλη της αρχαίας Φρυγίας μέσα από τα μολυβδόβουλα.

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013. ΙΔΡΥΜΑ «ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΚΟΣ»

18.30–19.00 Dr. Pierre Antoine-Aellig, Απεικονίζοντας τον Όμηρο

19.00–19.15 Yang Shaobo (China), Aπό τον Όμηρο μέχρι σήμερα. Ελλάδα και Κίνα ως δύο αρχαίοι πολιτισμοί.

19.15–19.30 Zang Zie, (China), Η μετάφραση του Ομήρου στην Κινέζικη από ποίημα σε ποίημα.

19.00–19.15 Prof. H.W. Shanlin (China), Odysseus from the East to the West. Homer in China.

19.15–20.00 Prof. Aristides Minguez Bànos, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ.

Kυριακή, 21 Ιουλίου 2013

12.00–12.30 Prof. Dr. Jose Luis Navarro Gonzalez, President of EUROCLASSICA. Η Ελλάδα στο εξωτερικό. Υπάρχει ελπίδα.

12.30–13.00 Προφορικός διαγωνισμός των φοιτητών/-ιών τμήματος ομηρικών σπουδών.

13.00 Απονομή βεβαιώσεων παρακολούθησης.

14 Ἰουλίου 2013 - Κυριακή Ἁγίων Πατέρων ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

14 Ἰουλίου 2013 - Κυριακή Ἁγίων Πατέρων ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ 

Ἀριθμός 24 

Κυριακή Ἁγίων Πατέρων

14 Ἰουλίου 2013

(Τίτ. γ΄ 8 – 1 5)

«Μανθανέτωσαν οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων
προΐστασθαι...ἵνα μή ὦσιν ἄκαρποι»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τήν ἔλλειψι δημιουργικότητας καί τήν ἀπουσία καλῶν ἔργων ἀπό τή ζωή τῶν ἀνθρώπων, ὁ θεῖος Ἀπόστολος τήν παρομοιάζει μέ τήν ἀκαρπία τῶν δένδρων. Ἡ ἀκαρπία στά δένδρα καί στή φύσι θεωρεῖται γενικά σάν κατάρα. Στήν ζωή ὅμως πολλῶν ἀνθρώπων ἡ ἔλλειψις δημιουργικότητας καί ἡ ἀπουσία καλῶν ἔργων θεωρεῖται δυστυχῶς φυσικό πρᾶγμα.

Ρίξτε μιά ματιά στή ζωή μερικῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς μας. Δέν ἔχουν καμμιά διάθεσι νά κινηθοῦν, νά δημιουργήσουν κάτι. Ὑπάρχουν μάλιστα καί ἐκεῖνοι πού ἀρνοῦνται θεληματικά νά ἀναμιχθοῦν σέ ἔργα προσφορᾶς καί δημιουργίας. Ὅλοι αὐτοί μοιάζουν μέ δένδρα πού ἔχουν ἀρνηθῆ στόν ἑαυτό τους τό δῶρο τῆς καρποφορίας καί γι’αὐτό παραμένουν ξηρά καί ἄκαρπα.

Νά μερικά παραδείγματα. Ὑπάρχουν μερικοί μεγάλοι καί δυνατοί, πού τό ποτάμι τοῦ πλούτου τους τό ἀφήνουν νά τρέχει μόνο στά κανάλια τοῦ ἀτομισμοῦ τους, χωρίς νά ἐπιτρέπουν οὔτε μία σταγόνα νά πέσει στά διψασμένα χείλη τῶν συνανθρώπων τους. Ἄλλοι πάλι πού ἔχουν θέσεις καί ἀξιώματα, ἀρκοῦνται στήν προσωπική τους καταξίωση καί μέ αὐτοθαυμαστική ἀδιαφορία δέν κάνουν τίποτε γιά τήν ἐπίλυσι τῶν προβλημάτων τῶν ἀδυνάτων. Στήν ἴδια κατηγορία ἀνήκουν δυστυχῶς καί οἱ σύζυγοι ἐκεῖνοι πού ἀρνοῦνται τήν καρποφορία τῆς ἀγάπης τους καί διαγράφουν τή χαρά τῶν παιδιῶν ἀπό τή ζωή τους...

Ὑπάρχουν ὅμως καί οἱ ἄλλοι, οἱ «καλοί», μέ τίς σωστές ἀντιλήψεις ἄνθρωποι. Αὐτοί ἀποφεύγουν κάθε κακό, δέν κάνουν ὅμως τό ἀποφασιστικό βῆμα τῆς δημιουργίας. Ἀρκοῦνται συνήθως στίς διαπιστώσεις καί τίς εὐχές «γιά τή βελτίωσι τῶν κοινωνικῶν προγμάτων». Αὐτοί μοιάζουν μέ τή συκιά τοῦ Εὐαγγελίου πού δέν εἶχε παρά φύλλα μόνο.

Γι’ αὐτό καί ἡ προτροπή τοῦ Ἀποστόλου εἶναι σαφής: Οἱ χριστιανοί πρέπει νά πρωτοστατοῦν στά καλά ἔργα. Νά εἶναι καρποφόροι καί ὄχι ἄκαρποι.

Οἱ χριστιανοί δέν ἔχουν κἄν τό δικαίωμα νά εἶναι ἄκαρποι. Γιατί πίσω τους ἔχουν μιά παράδοση ἐκπληκτικῆς καρποφορίας. Ὁ Κύριος, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ πρῶτοι χριστιανοί, οἱ Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τήν μνήμη τῶν ὁποίων ἑορτάζουμε σήμερα, καθώς καί οἱ ζωντανοί πιστοί ὅλων τῶν ἐποχῶν ὑπῆρξαν δημιουργικοί καί καρποφόροι. Πλούσιοι καί δυνατοί στήν καρδιά, σκόρπισαν τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου καί χάρισαν τή χαρά τῆς λυτρώσεως σέ ἔθνη καί λαούς۠ ἄνοιξαν δρόμους ζωῆς καί πολιτισμοῦ۠ ὀμόρφηναν τή ζωή τῶν ἀνθρώπων μέ τά ἔργα τῆς ἀγάπης καί τῆς καλωσύνης. Ὅπου ὑπῆρχε τό μῖσος ἔφεραν τήν ἀγάπη۠ ὅπου ὑπῆρχε ἡ ἀδικία, τή δικαιοσύνη۠ ὅπου ἡ ἀμφιβολία, τήν πίστη۠ ὅπου ἡ ἀπελπισία, τήν ἐλπίδα۠ ὅπου τό σκοτάδι, τό φῶς۠ ὅπου ἡ λύπη, τή χαρά.

Τήν πολύτιμη αὐτή κληρονομία τῆς καρποφορίας καλοῦνται νά συνεχίσουν καί οἱ σημερινοί χριστιανοί: Μέ τή δημιουργική καί καρποφόρο παρουσία τους ἡ ἔρημη, ἄγονη καί στεῖρα ἐποχή μας «θά γεμίση λουλούδια καί πλούσια βλάστησι» (Ἡσ. 35, 1-2). Ὅπου τούς ἔχει φυτεύσει ἡ ἀγάπη τοῦ Δημιουργοῦ: μέσα στήν οἰκογένεια, τήν ἐκπαίδευση, τίς ἰδιωτικές ἤ δημόσιες ὑπηρεσίες, τά μέσα ἐνημερώσεως, τούς ἐπιστημονικούς, πολιτιστικούς, κοινωνικούς, οἰκονομικούς καί πολιτικούς κύκλους, παντοῦ νά φέρουν τούς γλυκούς καρπούς τῶν καλῶν ἔργων.

Γιά τούς χριστιανούς δέν ὑπάρχουν περίοδοι καρποφορίας καί ἀκαρπίας. Πάντοτε εἶναι καί πρέπει νά εἶναι καρποφόροι. Ἄς τό προσέξωμε αὐτό ἰδιαίτερα τώρα τό καλοκαίρι. Γιατί πολλοί ταυτίζουν τήν περίοδο τῶν διακοπῶν τοῦ καλοκαιριοῦ μέ τήν ἀργία καί τήν ἀπραξία. Τήν πραγματική ὅμως ξεκούρασι δέν θά τή βροῦμε στήν ἀργία ὅσο στίς δημιουργικές ἀπασχολήσεις. Νά μή στειρέψει ἡ καρδιά ἀπό τά αἰσθήματα τῆς ἀγάπης. Μιά καρδιά πού ἀγαπάει ἀληθινά, δέν σταματάει ποτέ, ὅπως καί ἡ καρδιά τοῦ Οὐρανίου Πατέρα μας. ΑΜΗΝ!